Jarenlang stoor ik mij al verschrikkelijk aan deze politiek leider op ons wereldtoneel. Wat ik dan ook niet snap is dat een natie als de Verenigde staten van Amerika een Texaanse aap als deze nog voor een tweede ambtstermijn heeft gekozen. Een gebrek aan goede alternatieven zullen we dan maar denken.
[i] Deze column werd mogelijk gemaakt door Desaparecida en Martijn [/i]
Eigenlijk was ik politiek zat. Sinds kort weet ik echter dat het anders kán. Het komt in het rond en het komt in Bambiblik. De oplossing zit besloten in het brein van een voormalige soapster, die haar weerga niet kent. Ronald Reagan, schuif eens op, want ze komt eraan, ’s werelds hoop en ’s werelds toekomst: Georgina Verbaan.
De schijnvrolijkheid van de jaren ’70 waarin continu de dreiging van terroristische acties heerst, wordt op treffende wijze in beeld gebracht in de film ‘In the name of the father’. We zien Gerald Conlon (Daniel Day-Lewis) onbezorgd een potje voetballen en op de achtergrond horen we het ludieke ‘Tigerfeet’ van Mud. Ineens klinkt er een harde knal. Het leven van Conlon verandert daardoor voorgoed. Hij verdwijnt door deze IRA-aanslag in Guildford jarenlang onschuldig achter tralies. Jaren later zou de schijnbaar zorgeloze zanger [url=http://www.garyglitter.tk/]Gary Glitter[/url] ook veroordeeld worden, maar niet onterecht.
Vorige week heb ik goedkoop de DVD van de film Buena Vista Social Club gekocht. De film is het verhaal, met bijbehorende muziek, van de fascinatie van de Amerikaanse popmuzikant Ry Cooder. Cooder was al lange tijd fan van authentieke Cubaanse muziek uit het midden van de vorige eeuw, toen hij ontdekte dat veel van zijn favoriete artiesten in 1998 nog gewoon gezond en in leven en waren. Hij zocht ze vervolgens in Cuba op (het is voor Cubanen vaak moeilijk om het land te verlaten), en musiceerde samen met hen. Een Amerikaan tussen de Cubanen.
De Nederlandse politiek zou graag willen dat wij meer uren gingen werken en minder vrije dagen zouden hebben…… Wat natuurlijk een lachertje is.
