In een tergend langzaam tempo komen de wielrenners de berg op, de berg gelegen in een prachtig natuurlandschap is een afzichtelijk ding zo tussen al dat schoon. Door de harde wind is al het leven letterlijk van deze bonk graniet afgeblazen.
In Lak’ech is de wijze waarop de Maya’s elkaar begroeten. Het betekent I am another You (and You are another Me). Het geeft uitdrukking aan een diep respect voor de ander of het andere. En daarmee ook aan jezelf. Het geeft ook uitdrukking aan een holistische benadering van het leven.
Doekle Terpstra, puinruimer bij InHolland, sprak deze week met boze studenten Vrijetijdsmanagement. De managers in spé voelen zich bekocht. Hun opleiding is te licht bevonden. InHolland gaf te weinig les. Onder het mom van probleemgestuurd leren werden studenten groepsgewijs het bos ingestuurd. Terpstra stond voor een zaal verhitte studenten en beloofde dat in de toekomst alles beter zou worden. Hoon was zijn deel. Veelgehoorde klacht: mijn diploma is niets waard, werkgevers lachen me uit. Een student zei dat ze geen stageplek kon krijgen. Het InHolland-logo op de stage-aanvraagformulieren werkte contraproductief. Compensatie werd geëist.
Beste zeiler(ster),
De boten en het eiland zijn gehuurd. We gaan weer naar het Holtus Eiland voor de 20ste keer van vrijdag (morgen-middag-avond?) tot … De scheepshoorn toetert. Gauw rugzak of hippe zeiltas pakken en op naar Breukelen. Bij de Chinees links- of rechtsaf. Het kriebelt en het jeukt. Het water, de zeilen, de zon, het kampvuur.
Vaak zit ik vol verwondering te kijken hoe sportmannen en sportvrouwen hun persoonlijk overwinning verwerken en hoe de toeschouwers daarop reageren.
Waarom is het bijvoorbeeld bij schaatsen toch mogelijk dat de meeste toeschouwers oprecht blij zijn voor diegene die de wedstrijd wint.
