Buiten de liefde gerekend
Niet zo lang geleden vroeg ik een goede vriend of het niet weer eens tijd werd een hapje te gaan eten. Dit is wat er gebeurde.
‘Zullen wij binnenkort weer eens een vorkje prikken?’
Niet zo lang geleden vroeg ik een goede vriend of het niet weer eens tijd werd een hapje te gaan eten. Dit is wat er gebeurde.
‘Zullen wij binnenkort weer eens een vorkje prikken?’
‘Dan moet u wel tussen half acht en negen hier zijn anders hebben we geen tijd om uw gegevens te noteren.’
De stem aan de andere kant van de telefoon klinkt naar een vroegtijdig beëindigde cursus patientvriendelijkheid. Dat stelt me niet gerust. Ik ga namelijk bloed laten prikken. Omdat mevrouw Trawant en ik de winter buiten ons basiskamp doorbrengen moet dat op onbekende grond gebeuren.
De heldere maan plakt grillige vormen van kale bomen op de bevroren grond van de hof. Lájos gooit zijn hoofd in zijn nek en kijkt naar de hemel alsof God hem persoonlijk toespreekt vanuit die eindeloze fluweelzwarte diepte. Hoe lang nog, vraagt hij zich af en weet niet of hij zich triest moet voelen bij de gedachte dat zijn leven over niet al te lange tijd aan de kapstok zal hangen als een vergeten jas. De ijzige kou doet hem sneller naar de deur lopen. Een rode lap die door een paar spijkers in het kozijn op zijn plaats wordt gehouden, moet de winterkou buiten houden.
Zondagmorgen 20-08-1994
Het is een gewoonte geworden. Een vijftiental sportievelingen verzamelen op de grote parking voor het uitgestrekte bos. Iemand, niet toevallig de beste van de groep houd van stiptheid. Wie er om klokslag 9u 30 niet bij is moet de bende maar achterna hollen. Een omloop van een achttal km, steeds dezelfde, wordt binnen een zo scherp mogelijke tijd afgewerkt. Er heerst een gezonde competitiegeest, ik ken mijn naaste concurrenten, eindig sterk op de zesde plaats.
Ik overzag de tafel. Moeder, vrouw, dochters, schoonmoeder en vriend van schoonmoeder, schoonvader eigenlijk. Niet echt maar wel bijna. De dag was om kwart voor twee begonnen. Het busje stond voor. Moeder stapt uit. Dagje uit. Lang naar uitgekeken. Zelfstandig reizen wordt ieder jaar lastiger. Zelfstandig reizen is vaak alleen reizen. Het is altijd prettiger om aanspraak te hebben.