Heet en nat door de wasstraat

Zomaar ergens in de stad vonden onze ogen elkaar en beten zich als pitbulls in elkaar vast. Wilde fantasieën namen bezit van mijn geest en ook van de hare, ik voelde het via een onzichtbare magische verbinding. Ze keek mij uitdagend aan. Ik keek uitnodigend terug en genoot van de tintelende energie die haar ogen uitstraalden. ‘Een wasstraatje pakken dan maar?’ vroeg ik zonder het oogcontact te verbreken. Ze hoefde geen antwoord te geven. Begeerte straalde uit haar ogen.

Fred Oster

Bibliotheken zijn de gemakkelijkste tijdmachines. Je hoeft niet zoals Dr. Who in een telefooncel te vliegen om door de tijd te kunnen reizen of een geavanceerde auto te hebben, zoals in de film ‘Back to the future’. Meestal is een paar straten doorlopen en het binnenstappen van de plaatselijke bibliotheek voldoende.

Onderonsje

‘Zo komt er van dat hek ook niets terecht,’ mopperde Connie ‘Je hebt alles maar zo laten liggen.’
Ze was bezig achter haar computer foto’s te titelen.
‘Kan d’r niks aan doen,’ mompelde ik. ‘Hij trok die paal uit de grond en toen moest ik wel mee.’
‘Waarom vroeg je dat?’ zei ze. ‘En waarom begin je ook zo als hem te praten?’
Ik keek haar stomverwonderd aan.

Pakkans NUL

Een conducteur die een blaastest afneemt en een serveerster die boeven vangt? Nee, misverstand. Het zijn onze vertrouwde dienders in een nieuw ontworpen politie-uniform. Zeg maar ‘oude wijn in nieuwe zakken’. Als het allemaal doorgaat tenminste. Want het nieuwe pak heeft stof doen opwaaien, er worden zelfs kamervragen over gesteld aan de Minister van Binnenlandse Zaken. Dat is Johan Remkes op het moment dat ik dit schrijf. Dat kan bij het lezen best al weer iemand anders zijn. Niets veranderlijker dan politiek. En politie-uniformen.

Verzwegen vakantietrauma

Hulpverleningsland gaat weer massaal op zomerreces. Bij veel diensten is door creatief freubelen een krap rooster ontstaan. Zo kan bijna iedereen een paar weken de hort op. Even geen hulp verlenen. Gezellig in sleurhut, huisje of hotel. Ver weg of juist dicht bij huis. Wel stiekem kijken hoe het gesteld is met de hulpverlening op de vakantiebestemming. Zit ik niet als een rat in de val als er iets mis gaat in mijn pension. Kan ik wel op een ambulance rekenen en is er ook een échte dokter in de buurt. Dat zijn de onuitgesproken vragen van menig hulpverlener-op-vakantie. Hoe zit het met de hulpverlening in de uithoeken van het eigen land?