Vroeger toen ik zelf nog achter de hoepel zat was chauffeursvolk niets anders dan domvolk, althans dat was de mening van onze toenmalige garagechef. Of hij gelijk had betwijfel ik, wat ik wel weet is dat wij bij ons bedrijf in mijn tijd nooit schade hebben gereden, dus zo dom waren wij ook weer niet. Vanmorgen wandelde ik neuriënd over het parkeerterrein van onze buurtsuper en daar zag ik een truck met oplegger staan met daarop in schreeuwende gekleurde koeienletters waar hij voor rijdt. Hij moest zijn goederen gaan lossen bij mijn buurtsuper. De chauffeur reed een stukje voorruit en dan weer stukje achteruit en zat als een bezetene aan het stuur te draaien maar zijn voertuig kreeg hij niet op de plek waar hij zijn moest. Een beginneling zeker? Ach, wij hebben het allemaal moeten leren, nietwaar?

Met één hand in mijn zak liep ik op het tafereel af. Mijn andere hand omklemde mijn boodschappentas met het opschrift van de buurtsuper waar ik altijd kom, maar vandaag niet want ik ga naar de Edah en niet naar de Plusmarkt. Op zich niets mis mee.

Medelijden had ik met die knaap omdat hij zo aan het klootzakken was ten overstaan van een niet begrijpend toekijkend publiek. Ik kon mij zijn stress levendig voor de geest halen en liep naar zijn cabine toe. Ik gaf hem enige aanwijzingen maar hij luisterde niet nee, hij ging zo niet nog meer tekeer met dat arme voertuig. Overtuigd dat hij het beslist kon liep ik met hem mee en keek in dode hoeken waar hij niets kon zien maar hij bekeek mij niet en miste daarom mijn waarschuwing dat er een boom achter zijn voertuig staat. KNAL!! Enkele kokosnoten vielen nu uit de boom op zijn dak. Verbaast stapte hij uit en liep om zijn auto heen om te kijken wat die knal had veroorzaakt. Boom, zei ik en wees hem de locatie van het groeisel.

Toen hij terugliep naar zijn cabine keek hij heel kort naar mij waarbij ik het idee kreeg dat hij mijn wel kon verscheuren. Ik liep naar hem toe en vroeg of hij mee wilde komen zodat ik hem kon uitleggen hoe hij moest sturen. Hij draaide zich om en stroopte zijn mouwen al op. Nee nee zei ik, ik wil je alleen maar helpen en niet de boom injagen maar hij was al te opgefokt om goed te kunnen reageren.

Wat mot je nou, wil jij het soms doen, blafte hij mij in het gezicht? Dat hoor je mij niet zeggen, zei ik maar ik wil je wel helpen om te kijken op plaatsen waar jij niets kunt zien, bood ik hem ten overvloede aan. En mocht je het overwegen dan ben ik best bereid om een poging te wagen voor je. Nu was zijn maat vol en hij stapte resoluut op mij af. Mot je eens goed luisteren ventje, zei hij, als jij het beter kan dan ik dan moet je dat nu maar eens laten zien, en hij gebaarde mij uitnodigend naar zijn cabine. Hou jij mijn tas dan even vast, vroeg ik hem en ik liep naar de truck. Stuntelig klom ik in de truck, rukte wat aan de versnellingspook en liet de tanden kraken. Ik zag de chauffeur bijna in tranen uitbarsten en besloot hem niet verder te pesten.

Ik trok de truck vooruit en plaatste hem in de juiste positie om vervolgens achteruit naar het lospunt te rijden. Hier en daar wat bijsturend en vooral bomen ontwijkend reed ik de truck met oplegger achteruit in één keer naar de losramp, zoals dat in vakjargon heet. Ik trok de handrem erop en stapte uit. Een ontzettend klein mannetje kwam op mij toegelopen en keek mij met open mond aan. Zijn kinnebak hing ergens op zijn schoenen. Hoe, …. Wat, ….. Wie, ….. stamelde hij. Kijk zei ik, dat je chauffeur wilt worden oké maar weet één ding: chauffeurs zijn per definitie domvolk! Ja meneer zei hij maar mag ik u bedanken want dit had ik zelf niet gekund. Ziet u, ik werk nog maar sinds 2 weken bij deze baas en moet mij maar zien te redden want hulp krijg ik niet, klaagde hij.

Ik zeulde met mijn tassen over het voetpad naar huis. Bezweet en gebukt gaand onder mijn zware last. Op zulke momenten laat ik mijn gedachten graag de vrije loop en heb vervolgens geen weet van hetgeen er om mij heen gebeurd. Plotseling hoorde ik een scheephoorn en schrok me te barsten. Ik keek opzij en zag de buurtsuper truck langsrijden. Een lachend gezicht zwaaide naar mij en hij toeterde de buurt nogmaals wakker.

Goh he, toch weer een goeie daad gedaan vandaag.

Categorieën: Verhalen

6 reacties

DriekOplopers · 6 februari 2007 op 22:14

Jaja, een kokospalm bij de Schiedamse buurtsuper 😀

Gesmuld weer!

Driek

Bitchy · 7 februari 2007 op 07:29

Uhhh kan ik je meenemen als ik met de sleurhut weer eens zit te kloten om dat ding op een mega klein plekje te zetten??? 😉

SIMBA · 7 februari 2007 op 08:18

[quote]en moet mij maar zien te redden want hulp krijg ik niet, klaagde hij. [/quote]
Agossie, zo’n knulletje.Maar jouw hulp werd in eerste instantie ook geweigerd.

arta · 7 februari 2007 op 09:28

Beeldend en leuk geschreven!
😆

pally · 7 februari 2007 op 09:48

Wat een eikel, dat chauffeurtje! Maar jij hebt hem een lesje geleerd op jouw unieke manier Prlwt!En nou heb je dur weer een kameraad voor het leven bij…
En wij een column 😆
groet van Pally

DreamOn · 7 februari 2007 op 12:48

Leuke column! Is het zulk mooi weer bij jou dat er kokosbomen groeien? Dan ga ik meteen verhuizen! Ik kan me het gevoel van de chauffeur wel goed voorstellen; wij hadden een grote bak van een auto en ik ben maar een klein vrouwtje. Ik heb ook heel wat afgekloot met parkeren. Met een rood hoofd, tien toeterende auto’s achter mij..nee, niet leuk.
Nu heb ik mijn eigen autootje, een klein opeltje, heerlijk. Die kan je bijna in een fietsenrek parkeren!! Goed gedaan medeklinkersovski!!! 😀

Geef een antwoord