Het is Valentijnsdag en mevrouw A. meldt zich. Ze heeft er al wat uurtjes opzitten. Vanmorgen al heel vroeg heeft ze al een soort van “ochtenddienst” met haar man gehad, op doktersrecept. De gynaecoloog zal straks onderzoeken of het klikt tussen de wederzijdse cellen. We glimlachen even tegen elkaar. Vorige week heb ik de afspraak met haar gemaakt, voor de samenlevingstest. Telefonisch. Toen al hebben we samen een beetje gegniffeld om de datum.
Zo’n controle van de gezamenlijke cellen op 14 februari heeft wel iets. Een bos bloemen is leuk voor Valentijnsdag maar eigenlijk is het veel romantischer om die ochtend samen een kindje in elkaar te knutselen.

Even later gaat ze de spreekkamer binnen. Het blijft overigens eigenaardig om een samenlevingstest af te spreken. Dit onderzoek moet op een bepaalde cyclusdag van de vrouw gepland worden en soms is dat lastig. Soms komt er een taalbarrière tussen, in andere gevallen een overvolle agenda.

Een samenlevingstest kent een tijdslimiet. Want niet alleen eicellen hebben een beperkte levensduur, zaadcellen hebben dat ook. Onze mevrouw A moest dus zowel zorgen voor een knutselfeest met haar partner, ook moest ze rekening houden met het tijdstip ervan.
Vorige week noemde ze het dan ook liefdevol: “wiskundig knutselen.“

Ze komt weer naar buiten, het onderzoek was positief.
Dat betekent, dat er met een beetje geluk, een portie toeval en genoeg gevoel voor richting van de wederzijdse cellen, binnenkort een zwangerschap zou kunnen ontstaan. Wordt rozengeur binnenkort omgeven door een roze wolk?

Voorlopig weten alleen de betrokken cellen hierop nog het antwoord.


Odette

Overtuigd twijfelaar. Boetseert woordjes tot sprekende beelden.

6 reacties

SIMBA · 26 maart 2010 op 13:07

14 november wordt er -hoop ik- dus ergens een ukkie geboren die heel doelbewust in elkaar geknuseld is! (Zo wordt vrijen wel heel klinisch 😕 )

lisa-marie · 26 maart 2010 op 14:45

Ik zit hier hardop te lachen , vind hem echt droog humoristisch geschreven.
De titel is erg goed gekozen !!

Ontwikkeling · 26 maart 2010 op 14:57

Simba, heel soms is het nodig om klinisch te knutselen, doordat zwanger worden in sommige gevallen -helaas- spontaan niet lukt….

Dat is zuur, omdat het betekent dat je soms precies om 3.30 (AM) moet knutselen om zodoende om 13.00 (PM) te laten controleren of het goed gegaan is. Deze vorm van knutselen maakt diepe inbreuk op de privacy en op het seksleven van onze cliënten. Toch wilde ik ook deze kant eens belichten.

Overigens is deze mevrouw zo’n 9 maanden later inderdaad bevallen 😉

Andersom gaat het ook weleens spontaan goed als je het niet meer verwacht, zie ook http://examedia.nl/columnx/modules/news/article.php?storyid=10200

SIMBA · 26 maart 2010 op 17:35

Ik begrijp heel goed dat dit klinisch knutselen ooit noodzaak is, het is ook geen verwijt hoor. Ik ben blij dat het zo toch mogelijk is om een kind te krijgen! Die inbreuk op je privacy lijkt me vreselijk maar het is goed om het eens van deze kant te belichten, prima verhaal!

arta · 27 maart 2010 op 18:00

‘En dan nemen een kind’ hoor ik regelmatig om mij heen. Met dit verhaal zeg jij -het kan niet vaak genoeg gezegd worden- dat het een klein, soms klinisch, wonder is en dat er helemaal niets te nemen valt! 🙂

LouisP · 27 maart 2010 op 19:07

Ontwikkeling,
erg leuk stukje…

Louis

Geef een antwoord