Handschoenen

[i][size=x-small](deze column is geschreven op 1/2/2006)[/size][/i]
Je zal maar eens op 31 januari een handschoen verliezen.

Gisteravond verloor ik ergens op straat een handschoen en hoewel ik hem nog geprobeerd heb te zoeken, moest ik algauw in de duisternis van de avond mijn meerdere erkennen. Het was simpelweg té donker om nog enige hoop te houden hem terug te vinden. Ik haalde mijn schouders op, want hoewel het jammer was, leek het me een kleine moeite om de volgende dag even de stad in te duiken en een nieuw paar aan te schaffen. Ik heb het geweten hoor.

De proef op de som

Zojuist besloot ik mezelf mijn avondmaal te warmen. Mijn avondmaal bestaat vanavond uit een ovenschotel van gister. Aardappeltjes met een kaassaus, naast twee stukjes vlees. Gister veertig minuten in de oven gehad en heerlijk van gegeten. Vandaag voorgenomen het overgebleven deel tot me te nemen.

Sociale beinvloeding

Eerder deze week werd er bij ons studentenhuis aangebeld op een tijdstip waarop niemand van ons bezoek verwachtte. Toen ik, enigszins nieuwsgierig, de voordeur opendeed stond daar een wat oudere, verzorgde man met een aktetas in zijn hand. Schuin achter hem stond een wat timide, donkere jongeman mij aan te kijken met een hoopvol gestemde blik.

Tradities

Aan de overkant van de straat zie ik een ouder echtpaar zitten. Ze wonen boven hun bloemenzaak, bij mij in de straat. Iedere mooie avond benutten ze door gezeten op hun balkon, de straat gade te slaan. En elkaar. Tradities.