’n Beetje verliefd
Het is nog lenteklaar zaterdagavond als vriend Ilias en ik naar het busstation fietsen. Hij heeft afgesproken met een paar vrienden en ik mag mee als vriendinnetje van. Eenmaal op de bus lijkt een avondje voor de televisie hangen me het paradijs. De meisjes die de andere jongens meebrachten, zijn stuk voor stuk gemaquilleerde blonde delletjes, die bij het rijden over een drempel het op een hysterisch gillen zetten. Echt, ik probeer een gesprek met hen aan te knopen, maar telkens weer dwaalt het af naar oogschaduw en Vuittonhandtassen. Mijn humeur staat dan ook op pisnijdig als Ilias ineens naast me komt zitten.
