Mooie maandag

Dit is een vervelende tijd van het jaar, die ik graag en veelvuldig vaak aanduid met kut. Soms overweeg ik de gedachte dat ik te oud ben om nog in vleeswaren te schelden. Net zoals ik misschien te oud ben geworden om met opgetrokken knieën tegen de stoel voor me, ongehinderd onderuitgezakt onverschillig te zitten en te zijn. Misschien ben ik ook te oud om me te kleden zoals ik me kleed en ooit hoorde ik iemand zeggen dat vrouwen van dertig plus geen lang haar meer zouden moeten hebben, omdat ze dan teveel het meisje willen uithangen dat ze niet meer zijn. Zurige zeikerd, dat was hij wel. Hij heette dan ook Lex, dan vraag je om een zuur karakter.

Opstand

“This aggression will not stand!”
Er is geen greintje schroom in mij om deze geleende tekst te gebruiken. Het is lastig soms om op de lastige momenten des levens de juiste teksten te vinden en mijn geheugen is nu eenmaal een tikkel van het type tekstflardverzamelaar.

De zoete wraakzaak

[i]Co-column geschreven door Mien en Dees[/i]

Het is allemaal begonnen toen ik vier was. Mijn buurjongen, Marco, was met zijn fiets door de rozenstruiken van zijn moeder gereden en de moeder begon hard te gillen toen ze het zag. De etterige jankerd begon prompt te brullen en naar mij te wijzen.

Mate de bruja

Aan de bodem van de [i]Mercado de las Brujas[/i], de heksenmarkt, is er maar één weg open richting de verspreide kramen. Het straatje omhoog benauwt mijn longen. Hoogteziekte. Een mengeling van de geur van menthol, goedkope parfums, urine, sterk ruikende kruiden en knoflook beneemt mij de adem verder.

De stuiterbal

Op een dag werd hij wakker en keek naast zich, om tot zijn schrik te ontdekken dat er een stuiterbal naast hem in bed lag. Hij begreep er niets van. In de twintig jaar dat ze samen waren had hij altijd gedacht dat er een vrouw van vlees en bloed naast hem lag. Hij peinsde en piekerde, maar kon met geen mogelijkheid bedenken of zij altijd al een stuiterbal was geweest, of het ineens besloten had te worden. Ook drong zich de nare gedachte aan hem op dat hij haar misschien wel zo had gemaakt. Hij voelde zich eigenlijk meteen al schuldig. Hij stelde haar eindeloos vragen en probeerde met haar te redeneren, maar zoals stuiterballen kunnen zijn, ze gaf geen antwoord.