“Juf, kijk eens, ik heb een bril!” Stralend kijkt hij mij aan. Ik bewonder de bril en ook de kinderen uit de klas komen om hem heen staan om het brilletje van dichtbij te bekijken. Later, als we in de kring zitten mag het knulletje vertellen over zijn avonturen bij de oogarts en een rondje door de klas lopen om trots aan iedereen zijn nieuwe aanwinst te laten zien.
Eindelijk is het zover: 5 december, de dag waar zoveel kindertjes naar hebben uitgekeken. Wekkers lopen een half uurtje vroeger af dan normaal omdat de kinderen moeten worden geschminkt en omgeturnd tot zwarte pietjes of sinterklaasjes. Ouders hebben het druk gehad met de voorbereidingen en het is in menig huishouden een gestresste boel, zo ’s morgens vroeg.
Het was even schrikken. Maar hopelijk zijn de gemoederen nu weer wat bedaard, de hartinfarcten met succes bestreden en bloeddrukken weer gedaald tot normale proporties. Ik hoop dat de koffie weer smaakt, dat Nederland weer slaapt en dat men zich weer druk maakt om de spruitjes, die wel héél duur zijn dit jaar.
Het schijnt dat er een eeuw geleden, rond het jaar 2000, al grote zorgen waren om het milieu. Toen waren er al allerlei onderzoeken gaande naar de veranderingen van het klimaat door het broeikaseffect met als gevolg het stijgen van de zeespiegel, de vervuiling en het opdrogen van allerlei energiebronnen.
