Auuuuuu!
Op de parkeerplaats van de supermarkt biedt een meisjesmevrouw met kindje mij een resterend half uur op haar parkeerbon aan. Daar schiet ik niet echt veel mee op, maar ze is te aardig om ’nee’ te zeggen en ik pak het dus dank-je-wellend aan. Als ik het papiertje in mijn auto achter de voorruit wil zetten, tik ik met mijn duimnagel stevig het stuur aan. Die nagel zat al een tijdje los en had geen gezellige kleur meer.’Au, au’, gil ik hardop, en tegelijk zie ik alles om me heen even tollen, zo’n pijn doet het.
