pally

Genieten van leven en mensen en natuur om mij heen. Schrijven als belangrijke drijfveer om te ordenen, te relativeren en te communiceren.

Viezeriken

Waarschijnlijk ben ik een van de velen die over dit onderwerp schrijven. Maar het roept dan ook grote collectieve verontwaardiging op, dus ik neem dat voor lief.
Homofielen- ik bedoel dan uiteraard ook lesbiennes- worden uitgesloten van de communie, omdat ze de seksualiteit bedrijven op een manier zoals de kerk het niet heeft bedoeld. Wat bedoeld? Hoezo bedoeld? Of heeft zij daar wel heel speciale ideeën over?

Door pally, geleden

Eeuwige smaken(3)

Zo simpel, misschien zelfs het meest simpele en meest basale voedsel dat er bestaat. Over de hele wereld bekend. Voor het verwerkt is, ziet het er ook nog schitterend uit. Wuivende graanvelden in de Noord- Franse heuvels, bijna rijp om te oogsten. In mijn herinnering zie ik ze oplichten in de vroege ochtendzon. Dan proef je al bijna brood met je ogen.

Door pally, geleden

Klerekast

Eigenlijk heb ik weinig met kasten. Nou ja, je hebt ze nodig om dingen in op te bergen en te bewaren. Maar het liefst gooi ik er spullen zo snel mogelijk in en doe ze dan weer dicht.
Het is er dan ook altijd een zooitje en ze zijn propvol. Nou ja, de mijne in elk geval. Bovendien hebben we er niet veel. In een oud dijkhuis als het onze, alleen onder wat schuine kanten. Die lopen wel diep door.

Door pally, geleden

Eeuwige smaken(2)

Wie herinnert zich niet bepaalde ijsjes uit zijn jeugd? Zo eentje, bijvoorbeeld die je zo uit het papier likte, waarbij de papiersmaak zich loyaal mengde met het ijs dat je opsabbelde. Bij Jamin verkochten ze van die dubbeldikke vanille-ijsjes. Vierkante en in vetvrij papier verpakt met blauwe opdruk. Tien cent kostten ze. Zijdezacht glijdend over je tong. Er was ook een luxe versie van voor vijftien cent met aan één kant een Laagje chocola. Dat brokkelde altijd in stukjes op je kleren en op de grond. Die stukjes aten we gewoon op.

Door pally, geleden

Eeuwige smaken (1)

Het zoetigzoutig en plakkerige spul drapeerde je zorgvuldig om je duim heen om er vervolgens een hele tijd op te sabbelen. Eigenlijk was duimdrop best een beetje vies, maar dat heb je vaak met lekkere dingen. Ik ben altijd dol geweest op drop in allerlei vormen. Die grammofoonplaatjes vond ik ook altijd zo spannend. Een soort rondje dat je af kon rollen met in het midden een felgekleurd bol snoepje. Dat smaakte weer totaal anders dan duimdrop. Een beetje bitter. De lol was om er allemaal dunne veters van te maken. Die knoopte je dan om je hals tot hij ging afgeven.

Door pally, geleden