Bloemenkoningin
De camera richt zich op haar glad getrokken gezicht. De flits kaatst terug van het glimmende oppervlak. Ze is het poseren allang zat, maar het moet nou eenmaal voor de folders. ‘Grondig fotoshoppen!’, roept ze benauwd als de sessie eindelijk afgelopen is. Als ze geeuwt, laat ze een wind, zo strak zit ze in haar vel. Ze kunnen van de huidrestanten na haar laatste operatie minstens drie mensen opnieuw stofferen, bedenkt ze. Maar op dat ouwe behang zit niemand te wachten. Hoogstens een antiquair. Ze lacht wrang. Dat is trouwens nog een hele krachtinspanning. Het lukt alleen als ze rechtop staat. Als ze zit, gaat haar mond raar openstaan en voelt het ultrastrak rond haar oorlellen en tenen.
