Bloemenkoningin

De camera richt zich op haar glad getrokken gezicht. De flits kaatst terug van het glimmende oppervlak. Ze is het poseren allang zat, maar het moet nou eenmaal voor de folders. ‘Grondig fotoshoppen!’, roept ze benauwd als de sessie eindelijk afgelopen is. Als ze geeuwt, laat ze een wind, zo strak zit ze in haar vel. Ze kunnen van de huidrestanten na haar laatste operatie minstens drie mensen opnieuw stofferen, bedenkt ze. Maar op dat ouwe behang zit niemand te wachten. Hoogstens een antiquair. Ze lacht wrang. Dat is trouwens nog een hele krachtinspanning. Het lukt alleen als ze rechtop staat. Als ze zit, gaat haar mond raar openstaan en voelt het ultrastrak rond haar oorlellen en tenen.

Orso

De geur van verrotting, natte bladeren, paddenstoelen dringt in mijn neus.
In mijn ogen lage zonnen, mist en spinnenwebben.
De langs mij heen blazende windvlaag, met in zich de belofte van dreigende kou draait onverwachts om tot een benauwd warme stilte.
Alleen, alener dan alleen.

Gezond leven linke soep?

Uit onderzoek is gebleken dat een boterham met pindakaas eten per dag ervoor kan zorgen dat je drie maanden langer leeft, mits er geen boter onder zit, je drie maal je ontbijtbord ronddraait en je vingers aflikt meteen nadat je hem op hebt. Het onderzoek is bij twee proefgroepen gedaan. Eén met ronddraaien en vingerlikken en één zonder. De laatste groep leefde een maand korter.

Droomkussen

Ook als het geen zomer meer is vind ik naar bed moeten altijd te vroeg. Als mijn moeder of vader zegt: ‘Kom op, nou naar boven, Lieke, het is hoog tijd’. Of: ’Echt gaan nu, je moet morgen naar school’.
Juist dan, precies dan, weet ik een heleboel leuke dingen te doen. Of zit ik net midden in een spannend computerspelletje. Dat ze niet snappen dat ik echt nog niet wil. En dan die stomme tanden poetsen. Vooral met mijn elektrische tandenborstel die na een eeuw pas zoemt dat ik genoeg heb gepoetst. Een tandenborstel die denkt vind ik irritant.
Dat kan ik zelf wel en klok kijken ook.

Knie-sores

Je hebt gewoonlijk twee knieën, dat weet je, maar je voelt ze niet. Ze zitten aan je vast en voeren vlekkeloos de commando’s uit die ze doorgeseind krijgen. Zo was dat voor mij ook. Gewoon, normaal, daar denk je niet over na.