Bril en vulpen

Een leeg plein, een bank, een prullenbak, een voorbij fietsend meisje, een tandeloze aan het zinc, de laatste schaamhaarmode of Bob Dylan.
Kleine onderwerpen beschreven met passie of onderkoelde humor, schijnbaar achteloos als krabbelen op een bierviltje. Toch maakt het steeds of ik opeens door een loep kijk en alle details zeggingskracht krijgen.

Bekend geheim

De theekleurige vlinder laadt onbeweeglijk en genietend haar zonnepanelen op. Ze spreidt ze uit, om loodrecht licht te vangen. Aan mijn voeten zit ze, op het zonnebed, precies op een blauwwit gedrukt bloemmotief. Twee koolmeesjes vliegen vlak over mijn hoofd in een rechte lijn op hun doel af: het net betrokken appartement in de halfvermolmde en bemoste Jonathan. Het zal misschien het laatste jaar wel zijn van deze oude boom. Een aantal soortgenoten is al omgevallen. Maar nu kan hij dan op de valreep nog een keer als zachte nestplaats dienen. De kleine specht met zijn brutale rode petje, die ik voor debiel verslijt omdat hij met zijn snavel dagelijks op een lantaarnpaal vlak voor onze voordeur zit te trilboren naar insecten, zie ik nu zowaar in een gewone boom aan het werk.

Bloot van achter

Ze loopt met de armen gekruist voor zich over het eindeloze grasveld naar het meer. Twee witte billen tonen zich aan de achterkant. De uiteinden van het hemelsblauwe badlaken hangen als wapperende vleugels op heuphoogte, hulpeloos. Een landschap op zichzelf. Figuren lopen stil heen en weer. Stil en toch bedrijvig. Met in hun blik een verlangen naar het volgende.
Kleine gebouwen met dichte deuren staan verspreid over het enorme groene veld. Aarzelend wordt een deur open gedaan. Iemand glipt naar binnen of loopt toch weer door naar een ommuurde nepruïne of witte grot. Stoom stijgt er boven uit. In een rond bassin drijven vage hoofden zonder lichaam, wit en nat.

Leven is broos

Als ik bericht krijg dat bij een neef van net in de veertig een ernstige vorm van kanker is vastgesteld, slaat de schrik mij om het hart. Naast medelijden komt tegelijkertijd een ander heel onbehaaglijk gevoel boven, dat erin hakt.
De willekeurigheid waarmee die ziekte om zich heen slaat.
Voor het zelfde geld ben jij de volgende. Of heb je het al, maar weet je dat alleen nog niet.
De wereld maakt een draai. Zaken waar ik mij druk over maak lijken belachelijk.

Hollands gratisgevoel

Gisteravond met echtgenoot naar een concert geweest dat me via internet in de schoot geworpen werd. Bingo! Gewoon je naam en adres naar Radio 4 mailen en afwachten. Fantastisch om dan een paar dagen later een enveloppe in de bus te krijgen met het chique logo: de vrijdag van Vredenburg. ‘U hebt een prijs gewonnen, gefeliciteerd!’ , stond jubelend in de begeleidende brief. Het originele Hollandse gratisgevoel nam bezit van mij.