Minirijpaleis

Waar we de vorige zomer met een lege VW-bus leuk een vakantie improviseerden, dreigt nu met veel gedoe een heus campertje uit zijn ijzer te verrijzen.
Alleen ontstaan er nog spontaan waterpartijen op plaatsen waar je ze niet zou verwachten.

In de klei getrokken

Na elf jaar in de randstad gewoond te hebben, in een villadorp tegen de duinen aan, verhuisden we met ons jonge gezin naar een piepklein dorp aan de Linge. Het was emigreren. We spraken nog net ongeveer dezelfde taal. Hoewel het even duurde vóór ik begreep dat ‘temékus’, straks betekende en skutsen, schaatsen.

Schrijfspul

Lyrisch word ik van schrijfspullen: blocnotes, boekjes, kleurpotloden, pennen. Ik krijg er nooit genoeg van. Een kantoorboekhandel binnengaan en kwijlend kijken bij de vulpennen. Of bij de variatie aan opschrijfboekjes. Groot en klein, simpel of mooi versierd. Ik laat ze genietend door mijn handen gaan. Vaak blijft het bij kijken.

Bruineboterhamvrouwen

Kent u ze ook, de al wat oudere vrouwen die op alle plaatsen waar ze komen meteen een zakje bruine boterhammen tevoorschijn toveren uit hun tas? Om vervolgens in zo’n boterham te bijten met een gezicht of ze zich in de grote filosofen verdiepen? En hoewel ik qua leeftijd, dat moet ik toegeven, tot dezelfde categorie behoor, kijk ik met verwondering naar dit fenomeen.

Droom

Droom duur voort, droom duur langer….Ik heb het niet vaak gewenst. Maar de ene bijzondere droom die deze wens opriep vergeet ik nooit. Ik heb hem ook meteen opgeschreven, ook daarin was hij uniek. Helaas, ik weet niet meer waar ik die notitie heb gelaten. Maar ik droom hem graag opnieuw vandaag met mijn vingers op de toetsen.