Texelaria
Geschreeuw van hongerige en brutale meeuwen die de pont volgen. Een oud krakend exemplaar, nog net niet opzetklaar, vaart mee op de rand. Hij kijkt ons meewarig aan. Als ik vraag waarom draait hij zijn kop af richting zee.
Door de felle wind zijn wij met hem de enige passagiers die zich buitendeks wagen. Het motregent trouwens. Maar dat voelen we langzamerhand niet eens meer. Wie herinnert zich nog een droge dag?
