Column van de maand

Met drie wielen door Nederland

De vierjarige peuter Laurens wil met zijn driewieler naar opa en oma in het zuidelijkste puntje van Limburg rijden. In zijn eentje. Zijn vader heeft hier niets op tegen. Sterker nog, hij steunt zijn zoon in zijn voornemen. ‘Mijn zoon is volwassener dan een gewone peuter van die leeftijd,’ vertelt de vader vol trots. ‘Altijd al zo geweest. Hij is het ook gewend om te rijden, zo hobbelt hij regelmatig een rondje door het dorp en pas is hij nog helemaal naar school gereden. Dan praat je toch al gauw over een paar honderd meter. Dat doen zijn leeftijdgenoten hem niet na!’

Door Krummel, geleden

Nooit meer…

[i]Zevenendertigste minuut, strafschop, van Persie achter de bal. Geplaatst in de rechterhoek, keeper kansloos, goal! 1-0[/i]

“Hij wordt ook steeds beter hè.” Arjan doorbrak de absolute stilte die, al vanaf het moment dat ik gebukt door het lage deurtje naar binnenkwam, de kamer vulde. Al die tijd hadden we nog geen woord gesproken met elkaar. Zelfs geen groet. Een kleine blik naar elkaar was voldoende geweest om te weten dat we elkaars aanwezigheid waardeerden.

Door Kuin, geleden

Kindje

Eigenlijk heeft ze nooit over haar gesproken. Intimi wisten van haar bestaan, maar er werd altijd over gezwegen. Ook zij bracht haar weinig ter sprake. Er was wel een wekker, eigenlijk een biologische wekker, die ieder jaar rond dezelfde tijd afging, namelijk rond de tiende van april.

Door Bitchy, geleden

Alle vogels, Arletta

Op een avond zit Arletta naast mijn bed. Zomaar op het randje met haar lange slanke benen gekruist bij de enkels. Elegant. Verlegen. Met haar zachte glimlach. Ik lig te woelen in mijn bed. En kan de slaap niet vatten. Maar slaap ik, of ben ik nog wakker? Ik zie dat ze mij wat wil vertellen. Kan ik haar niet verstaan, of zegt zij niets. Toch heeft het iets geruststellends, ook al is zij dood. Ik val in slaap.

Door Nana, geleden