Column van de maand

Hotel ‘de Botel’

Een warm dekbed valt over me heen. Het is donzig zacht en heerlijk warm. Ik wil me er in koesteren. Een heel weekend lang het leven van alledag van me afzetten en gewoon puur genieten van de mensen die dit gevoel op een natuurlijke manier bij iedereen kunnen oproepen.
Thuiskomen.

Door Arta, geleden

Cinderella

Als ik mijn rugzak neerzet, komt ze van onder de bank vandaan gekropen. Ben je nou in mijn tas helemaal vanuit Portmarnock meegereisd, stomme spin? Wat moet je hier in de lockerroom van de bedrijfsfitness? Straks komen mijn gewichtheffende collegae binnen en dan kun je het wel schudden.

Door vanlidt, geleden

Witte lelie in het donker

De wind waaide hard toen ik de trappen afliep van de bioscoop. Een groot billboard klapperde tegen de voorgevel. De omgeving leek meer een verlaten bouwplaats dan een spetterend uitgaanscentrum. Her en der lagen hopen zand en in het licht van de bioscoopreclames zag ik schimmen van machines staan. Ik wilde de ketting van mijn fiets halen, maar zag tot mijn grote schrik dat mijn achterband zo plat als Paris Hilton was. Ik keek paniekerig om me heen. Behalve een fietswrak was er niemand in de buurt die kon helpen.

Door dj_Eddy, geleden

Mannenzaakjes

Op een late, erg late avond had ik het met het mannelijke deel van mijn huisgenoten over vrouwen. Ze begrepen toch maar niet dat vrouwen zoveel moeite doen om er vooral maar anders uit te zien dan ze eigenlijk zijn. Voor de mannen hoefden ze zich niet zo te vermommen, riepen ze in koor. Push-up beha’s en lagen plamuursel wat door moet gaan voor make-up hoefde niet voor hen. Ten eerste omdat het niet mooier schijnt te zijn, ten tweede omdat het resultaat ’s ochtends na de verleiding ernstig tegen kan vallen. Toch blijken vrouwen niet de enigen te zijn die zich schuldig maken aan het bedriegen van het andere geslacht.

Door Mug, geleden

Kinderwens

Boingk!!!
Onder protest worden mijn gedachten vanuit een dwaze wereld in een sneltreinvaart de werkelijkheid ingetrokken. “Papa, papa, wakker worden….ik moet toch naar school….?”
Bovenop mij ligt die kleine dondersteen, een big smile op zijn gezicht en met een niet te stuiten enthousiasme om er weer een heerlijke dag van te maken. Ik probeer zijn voorpret te delen terwijl ik de gordijnen openschuif. Het belooft een mooie dag te worden.

Door KawaSutra, geleden