Over het algemeen, vriendelijke aardige mensen, maar pas op! Zodra er regels bedacht worden, of als er service verleend moet worden, erger nog, de regels moeten worden nageleefd. Dan veranderen deze ambtenaartjes in monsters, waar niet mee te communiceren is. Ik heb twee studerende kinderen op zichzelf al een kostbare hobby, maar als het IBG zich er mee bemoeit, berg je dan maar.
Gemiddeld krijgen we ongevraagd twintig brieven per jaar en dan heb ik het niet over mijn kinderen, maar mijn vrouw en ik.
Ieder jaar moeten wij invullen, wat wij verdienen en daaruit concludeert een ambtenaar dat ik gemiddeld per maand € 136,87 per kind moet bijdragen aan levensonderhoud.

Ik ben het hier niet mee eens, en besluit te bellen met het IBG, nadat ik enige telefonische obstakels heb overwonnen, krijg uiteindelijk de verantwoordelijke ambtenaar aan de telefoon. Ik val met de deur in huis; hoe heeft u berekend dat ik dit bedrag per maand per kind kan missen?

Als waarschijnlijk standaard antwoord krijg ik te horen; daar hebben we regels voor, das mooi zeg ik, houden deze regels dan ook rekening met, dat ik alle verzekeringen, boeken, collegegelden en niet te vergeten het eten, dat we voor deze twee uitgehongerde tot volwassen aan het opgroeiende kinderen, betaal.
Dan heb ik het nog niet over hypotheken, belastingen en andere lasten welke ik ieder maand moet ophoesten.
Eh, (ja ook hier zo een) nee, daar houden we geen rekening mee. Dat vind ik niet erg verstandig deel ik de ambtenaar mede, want het moet wel betaald worden of kan ik het terug vorderen bij het IBG? Eh, nee, dat kan niet.
Ben ik dan verplicht om dit bedrag iedere maand aan mijn kinderen te betalen.
Ze zouden het wel op prijs stellen, denk ik, want ze komen altijd te kort, net als ik, houden zij ook steeds meer maand over aan het einde van het salaris, maar dit terzijde.

Nee hoor; zegt de ambtenaar vrolijk het is geen verplichting, wij rekenen dit alleen maar uit en delen u dit mede, wilt u dat dan voor mijn niet meer doen, dan houdt u misschien tijd over voor zinnige zaken snauw ik de ambtenaar toe. Eh…..

Maar goed beste ambtenaar hiermee komen we niet verder, ik heb nog een probleempje, misschien kunt u dit wel oplossen. Ieder jaar krijgen mijn vrouw en ik een brief van u met de vraag of wij nog een studieschuld hebben.
Ja, zegt de ambtenaar dat moeten wij ook weten in verband met de eerder genoemde berekeningen, ik besluit hier niet op te reageren. De ambtenaar; ik ga u doorverbinden met de ambtenaar die hier, let op! Verstand van heeft.

Goedemiddag, met de ambtenaar die er verstand van heeft; klinkt het aan de ander kant van de hoorn, ik heb u vraag begrepen,dat is mooi om te horen, dan lossen wij dit snel op.
Dat denk ik niet meneer, zegt de ambtenaar; waarom dan niet reageer ik verbaast u, kunt ergens in het systeem met een druk op het toetsenbord of gewoon met een pen, op een kaart een aantekening maken, de Heer en Mevrouw Senahponex hebben geen studieschuld.
Overigens stammen wij uit een generatie welke nog nagenoeg gratis en lang mochten studeren, voordat het IBG zich er mee ging bemoeien. En als wij na 30 jaar nog steeds niet alles zouden hebben terug betaald, dan deugd er volgens mij iets niet aan het terug betaal systeem bij u merk ik op.
Zo eenvoudig is dit allemaal niet, prevelde de ambtenaar, het systeem is niet voorzien van dit soort noodzakelijke zaken. Ik kan dus geen vinkje zetten bij, de vraag studie afbetaald ja / nee of een aantekening maken heel ouderwets op een kaart met pen. Dus u en nog een paar honderdduizend vader en moeders ouders en/ of verzorgers blijven deze brieven ontvangen.
Verschrikt roep ik uit; dan krijgen mijn achter, achter, achter, kleinkinderen zeer waarschijnlijk brieven met de vraag of overgrootvader zijn studie wel heeft afbetaald?

Beste ambtenaar misschien een tip voor in de ideeën bus, schaf al die rare brieven af en maak het wat eenvoudiger, dan zie ik er nog van komen dat mijn kleinkinderen gratis en lang mogen studeren.
De rillingen lopen over mijn rug er zijn nog veel meer instanties zijn die de burger last bezorgen met de administratieve dwang en regelgeving van de regering en ambtenaar.
Zonde van het geld

Senahponex


5 reacties

Ma3anne · 19 februari 2006 op 08:24

[quote]Overigens stammen wij uit een generatie welke nog nagenoeg gratis en lang mochten studeren[/quote]
Ik ben van diezelfde generatie, maar heb wel degelijk mijn studieschuld terug moeten betalen. We mochten wel langer studeren, maar niet nagenoeg gratis. Ik krijg dan ook nooit die vraag van de IBG. Wel één keer per jaar een brief over mijn inkomsten, in verband met mijn twee studerende kinderen. Geen twintig brieven. De column is voor mijn gevoel een hoop gezeur in de ruimte, eerlijk gezegd.

Vraagje: weet je wel zeker dat je geen studieschuld meer hebt? 😛

Kees Schilder · 19 februari 2006 op 11:02

Ik voel met je mee.Kromme tenen krijg je ervan.

Dees · 19 februari 2006 op 19:19

Ook ik voel met je mee. Drama-instantie.

Je schrijft bij vlagen lekker en soepel. Soms struikel ik over je zinnen. Dan is een punt een komma en dan moet ik de zin opnieuw beginnen om hem goed te kunnen vatten. Zoals:

[quote]Ik ben het hier niet mee eens, en besluit te bellen met het IBG, nadat ik enige telefonische obstakels heb overwonnen, krijg uiteindelijk de verantwoordelijke ambtenaar aan de telefoon. [/quote]

Ook leest het prettiger om quotes ook als quotes te laten verschijnen. Anders krijgt het een beetje “en toen zei ik en hij zei en ik zij dat kun je nou wel zeggen-gehalte” En dat is jammer van je tekst.

Ben iig benieuwd naar je volgende column.

senahponex · 19 februari 2006 op 23:01

Ma3, gelukkig geen studie schulden, voor mij en mevrouw senahponex. Maar de ambtenaar heeft nog geen mogelijkheid gevonden om dit ergens te registreren

KawaSutra · 20 februari 2006 op 14:33

[quote]…net als ik, houden zij ook steeds meer maand over aan het einde van het salaris…[/quote]
😀

Ondanks de overdrijvingsfactor (en dat mag toch in een column?) vind ik het een leuk stukje.
Wat mij o.a. ergert is dat de ouders de kinderbijslag kwijt raken en de kinderen hun studiefinanciering opmaken aan alles behalve hun studie. En wie draait er uiteindelijk op voor de niet betaalde rekeningen?

Geef een antwoord