Onlangs las ik het verhaal van een vrouw die een paar maanden in coma had gelegen en nu veel problemen had met haar geheugen. Elke morgen als ze wakker werd wilde ze haar moeder gaan bellen die al jaren dood was. Iedere dag kreeg ze dus opnieuw te horen dat haar moeder was gestorven. Afschuwelijk, als je niet meer kunt vertrouwen op je eigen hoofd. Ik zie mijn geheugen als een grote ladekast. Een paar lades staan altijd open. In de een zit mijn gezin, in een andere mijn werk. De la waar mijn familie en vrienden in zitten staat ook altijd open. Het zijn de lades van de realiteit waarin ik nu leef.

Sommige lades doe ik af en toe eens open. Een la met vakantieherinneringen, die doorzoek ik eens per jaar, vlak voordat we op vakantie gaan. Weer eens lekker graven, wat deden we vorig jaar ook alweer en waar zijn we het jaar daarvoor geweest? Een la met hoogtepunten; trouwdag, geboorte van de kinderen, feesten, die mag ik ook zo nu en dan graag inkijken.

Er zijn ook laatjes die ik liever dichtlaat. Die heb ik ooit stijf op slot gedaan om ze nooit meer in te kijken. Af en toe schiet zo’n laatje per ongeluk uit het slot en daar schrik ik dan behoorlijk van. Soms doe ik het snel weer op slot, andere keren kan ik het toch niet laten om er een voorzichtige blik in te werpen. Dat is ook wel eens goed. Dan ruim ik zo’n laatje weer eens op en dan kan ik tot mijn grote vreugde weer heel wat troep weggooien.

Ik heb ook één laatje dat me heel dierbaar is. Eigenlijk is het een vergeten laatje. Stoffig. Ergens onderin de kast. Maar heel, heel soms floept dat laatje ineens open. Helemaal. Op de gekste momenten kan dat gebeuren en dan spit ik dat laatje meteen maar eens helemaal om.
Vannacht gebeurde het ineens. Al jaren had ik niet meer aan het laatje gedacht. En toen sprong het open.
In dat laatje zit jij. Mijn allereerste vriendje. Niet een hele knappe jongen, maar als je lachte, dan smolt ik als sneeuw voor de zon. We waren zo verliefd en zo onschuldig. Verder als hand in hand lopen en zoenen ging het niet. Maar het was een heftige tijd. Waarom ik daar nou ineens aan moest denken vannacht? Ik weet het niet.

Ik heb de inhoud van het laatje uitgestort op mijn dekbed en heb alle herinneringen een voor een bekeken. Daarna heb ik liefdevol alles weer teruggestopt en het laatje behoedzaam dichtgedaan. Nee, niet op slot. Dat hoeft niet. Zo nu en dan mag dit laatje van mij openfloepen.


DreamOn

DreamOn publiceert sinds 2006 columns op het internet. Zij schrijft over alles wat haar bezighoudt. Vaak (te) breedsprakig, maar dat is een leerpunt! In het dagelijks leven is DreamOn pedagogisch coach en heeft ze haar man, kinderen, familie en vrienden lief.

22 reacties

klapdoos · 10 augustus 2006 op 15:33

Heerlijk om te lezen. Zo had ik ook ooit een verhaal geschreven over je hart, die vol met allerlei deurtjes zat, en de strekking was eigenlijk hetzelfde als dat jij beschreef. Alleen ging het hier om een eerste vriendinnetje..Ach ja, die tijd hé……. 😕 😮 😀

Prlwytskovsky · 10 augustus 2006 op 20:59

Die lade met hoogtepunten ben ik nieuwsgierig naar, vertel eens Truudjes ….

DreamOn · 10 augustus 2006 op 21:19

Medeklinkersovski: die hoogtepunten staan keurig vermeld achter de punt komma!!!

KawaSutra · 10 augustus 2006 op 21:44

Gelukkig is jouw ladekast nog in goede staat en lopen de laden niet vast. Ook vallen ze nog niet uit elkaar zodat de inhoud compleet door elkaar raakt zoals in de eerste alinea beschreven. Geniet er maar van zolang het nog kan. 😀
Leuke column.

Oh ja, ladekast heb je prima volgens de nieuwe spelling zonder de tussen-n geschreven. Maar het meervoud van lade is laden en het meervoud van la is la’s of laas. 🙂

Chantal · 10 augustus 2006 op 23:12

Leuk die vergelijking!

melady · 10 augustus 2006 op 23:57

[quote]als je niet meer kunt vertrouwen op je eigen hoofd.[/quote]
Hier zou je beter ‘herinneringen’ kunnen schrijven.
Ondanks de leuke metafoor, leest het stukje wat storend met al die laatjes, la en laden.(19 x)

Maar laat je niet ontladen door mijn geladen commentaar.:-D

Lief stukkie.

Melaady

Mosje · 11 augustus 2006 op 00:03

Trudy Bin Laden.
😛

Ma3anne · 11 augustus 2006 op 10:25

Het is een bekend beeld, die lades. Ik gebruik dit beeld vaak als ik moeilijke dingen te verwerken heb. Moeilijke moet je soms maar een klein stukje openen… om ze daarna weer een tijdje gesloten te houden. Het werkt echt. 🙂

Prlwytskovsky · 11 augustus 2006 op 18:49

@Trudy: ik begrijp het maar het gaat mij om de hoogtepunten die je nu ‘net’ niet omschrijft.

Li · 11 augustus 2006 op 22:47

Heerlijk om te lezen want ik gebruik deze lademethode ook… 😉

Li

DreamOn · 11 augustus 2006 op 23:50

Bedankt voor alle feedback.
Ik weet één ding wel: deze column was dus niet echt origineel….iedereen gebruikt dus wel zo’n soort metafoor. Nou ja, volgende keer beter!

Dees · 12 augustus 2006 op 11:40

Echte laden hebben dan ook nog zo’n geur die meteen je mentale laatjes wagenwijd open kan zetten. Leuke column. En herkenbaar hoeft niet onorigineel te zijn…

Saskia · 12 augustus 2006 op 13:16

Ik ben het met Dees eens, het las heerlijk weg en mooi omschreven!
🙂

Saskia · 1 september 2006 op 10:30

Heeeeeeeeeeeee: column van de maand:-o!! Waaaayyy to go, Trudy, gefeliciteerd!!
liefs van Sas

Lotje · 2 september 2006 op 11:05

He Trudy, gefeliciteerd hoor. Toppie!!
Ga zo door!
LotjeGefeliciteerd!

DriekOplopers · 2 september 2006 op 11:47

Een prachtig verhaal, dat ik wegens mijn vakantie even had gemist. Zeer welverdiend CvdM, zodat ik alsnog heb genoten.

Hulde en proficiat, Trudy!

Driek

DreamOn · 3 september 2006 op 00:18

@ Saskia, Lotje en Driek: bedankt!
Ik was zelf heel verbaasd, had er niet eens rekening mee gehouden dat een column van mij ooit column van de maand zou gaan worden.
Helemaal niet, omdat ik nog geen drie maanden lid ben van CX.
En dan ook nog eens met deze column; ik had na de reacties wel een beetje het idee van: niks nieuws onder de zon dus!

WritersBlocq · 3 september 2006 op 00:27

Zo zie je maar je droom is werkelijkheid geworden 😉
Feli ook van mij, wiens bovenkamer soms in beweging komt als een Ladakast.

Ma3anne · 3 september 2006 op 20:59

Hee Trudy, gefeliciteerd met je column van de maand!
[img]http://www.garfield.be/images/garfieldbloemen.gif[/img]

DreamOn · 5 september 2006 op 02:04

Bedankt WB en Ma3anne: ik voel me bijna jarig met al die felicitaties!

Dees · 6 september 2006 op 19:07

Was ik helemaal vergeten je te feliciteren. Dus bij deze! Lekker gevoel he, zo’n maandcolumn en zo snel al.

BrokenHalo · 13 september 2006 op 12:57

Prachtig mooi… kippevel op mijn armen en een glimlach op mijn gezicht…

Geef een antwoord