Ik was altijd onder de indruk dat ik best een heel tolerant en ruimdenkend persoontje was. Niets blijkt minder waar. Toen het rustige Marokkaanse stelletje van hiernaast namelijk besloot hun woning te ruilen met een Marokkaans gezín, stak mijn ware aard de kop op. Quasi vriendelijk ging ik me voorstellen aan mijn gloednieuwe buurtjes. “Hoi, ik ben Clueless. Welkom hier. Jullie voorgangers waren altijd heerlijk rustig.” De vader des huizes besloot de hint te negeren en stelde zich uitgebreid aan me voor. Hij meldde meteen dat ik best eens een kopje suiker bij ze mocht komen lenen, indien ik plots zonder zou komen te zitten. Chapeau. In gedachten applaudiseerde ik wegens deze in praktijk gebrachte inburgeringstheorie en sloot de man gelijk in m’n hart.
“Wat lief van u! Wellicht kunt u dan ook candarel in huis halen?” Ik zag dat de zoetjes nog niet waren doorgedrongen tot de Typisch Nederlandse gebruiken, want hij keek me niet begrijpend aan. Bah. Vervelend als mensen je grapjes niet begrijpen en dus niet op waarde weten te schatten. Dan maar over op de echt belangrijke zaken.
“Heeft u veel kinderen?” Ik geloof dat ik niet eens heb getracht om subtiel te zijn, een bijzonder nare gewoonte die mij wel vaker de das omdoet. Maar de beste man zag mijn onsubtiliteit aan voor belangstelling en vertelde uitgebreid over zijn kroost. Pas toen ik ook vroeg of ze in de gewoonte waren om veel te huilen, lachte hij begrijpend. Nee, huilen deden ze bijna nooit.

Toen ik dan ook in de weken erop regelmatig werd geconfronteerd met de dunne bemuring in ons gebouw en het daar doorheen sijpelende gekrijs van zijn benjamin, werd ik al lichtelijk sjaggerijnig. Dat hadden we niet afgesproken! Maar daar bleef het niet bij. De rest van het kroost bombardeerde het trappenhuis tot hun nieuwe speelplaats en mevrouw de moeder besloot op een dag dat de kinderwagen veel te zwaar was om elke dag naar boven te sjouwen. Dus ook die had voortaan een vaste parkeerplaats onderin het trappenhuis. En als hun parkeerkwaliteiten nou wat beter ontwikkeld waren, maar nee. Van de ene op de andere dag verruilden ze hun koekblik namelijk voor een dikke mercedes en die staat sindsdien steevast op twee parkeerplaatsen. Waaronder die van mij natuurlijk.

De vader heeft regelmatig vrienden over de vloer. En als het aan hem ligt liefst over mijn vloer, want ze kunnen dan rustig een hele avond op het balkon bij mij naar binnen staan gluren.
“Mijn vrouw kan helpen jouw huis opruimen”, waagde hij op te merken, de ochtend na een onbeschaamde gluursessie van zeker drie uur. Niet in het geheel gehinderd door enige gêne. Nah. Bemoei je met je eigen huis. Ik betwijfel of die zo netjes is, aangezien ze steeds meer ruimte nodig lijken te hebben. Gisteren kwam ik thuis en kon ik er niet eens in. Er stond verdorie een volgeladen wasrek voor mijn deur! Ergenis ten top. Ik voel het in al m’n poriën. Het doet me denken aan ordinaire burenruzies en de Rijdende Rechter enzo. Maar zo ben ik niet! Terugdenkend aan m’n anti-stress cursus heb ik gisteravond maar eens diep ademgehaald. Uit m’n tenen tot aan het hoogste puntje van mijn kruin. “Pffffffffff” en weer naar beneden. En nog een keer. In opperste staat van ontspanning heb ik uiteindelijk met mezelf afgesproken me niet meer te ergeren. Integendeel. Ik nam me voor eens op visite te gaan bij mijn buren. Als ’t even tegenzit hoef ik daar binnenkort toch niet eens de deur meer voor uit.

________________________________

[i][size=xx-small]Eigenlijk is dit een postje uit mijn [url=http://clueless.web-log.nl]weblog[/url] , maar ik vond dat het ook wel door kon gaan als columnpje[/size][/i];-)


10 reacties

viking · 27 april 2004 op 11:31

Hai ies faijn. Iek goop op ienu sjnelle ferfolg op diesj koeloem!

Grotte groetsjes

Die boerman

Irma · 27 april 2004 op 16:48

Is dit nou de vorm van integratie die men in Den Haag voorstaat?
Deze mensen nemen het wel heel letterlijk.

Gelukkig zie je er zelf ook nog een beetje de humor van in; en je hebt weer stof voor een column of logje.
Maar irritant is het wel natuurlijk!
😉

Mosje · 27 april 2004 op 17:30

[quote]Is dit nou de vorm van integratie die men in Den Haag voorstaat? Deze mensen nemen het wel heel letterlijk.[/quote]De meest letterlijke vorm van integreren is copuleren. Ik integreer me soms suf.
😀

Irma · 27 april 2004 op 18:01

Ha die Mosje,
Krijg jij dan nooit een ‘verblijfsvergunning’?

Shitonya · 27 april 2004 op 18:53

Mangifiek! (of hoe je dat ook mag schrijven)
Op een geweldige manier beschreven 😀

pepe · 27 april 2004 op 21:24

Alles kan in … 😉

Gelukkig schrijf je het humoristisch op, maar ik kan me wel voorstellen het een ergenis is.
Sterkte

Zouden zij het van ons accepteren als wij dergelijk gedrag vertonen in hun land?

Ma3anne · 28 april 2004 op 06:23

Sorry, dat ik ontzettend moest lachen om deze column. Een stuk ergernis, verdomd grappig ingepakt. Kun je ze niet uitleggen, dat voor Nederlanders de behoefte aan privacy groot is en dat men daar onderling rekening mee dient te houden? Kunnen ze misschien meteen een paar extra punten scoren bij hun inburgeringsexamen…

Dees · 28 april 2004 op 13:52

Erg leuk deze column en erg herkenbaar deze buren. Ws. wonen ze tussen ons in 😀

BTW, heb je een Engelse taalachtergrond?

‘I was under the impression'(verkeerde in de veronderstelling)
‘I was impressed’ (was onder de indruk)

Li · 28 april 2004 op 21:21

Zo dat is er uit Clueless!
Gelukkig heb je goede ervaringen met je vorige Marokkaanse buren. In mijn vorige huis woonde ik tussen een Surinaams gezin en een Moluks stelletje. Hartstikke gezellig en de heerlijkste exotische gerechten werden vergeleken met mijn oer-Hollandse stamppot. Later kregen we Marokkaanse lawaaipapegaaien naast ons wonen. Toen ik er voorzichtig iets over zei, werd ik meteen beticht van discriminatie. 🙁

Gelukkig weet [url=http://www.examedia.nl/columnx/modules/news/article.php?storyid=646]Moes[/url] beter.

Clueless · 5 mei 2004 op 14:47

Dank voor jullie reacties!
@ Desaparecida (jemig, wat een naam): weet je dat ik er nooit bij stil heb gestaan dat dat misschien wel eens geen juist Nederlands kon zijn? Heb me net even suf gezocht, maar inderdaad… ik geloof dat het fout is. Heb geen engelse achtergrond, maar ik heb wel een tijdje in Amerika en Singapore gewoond. Ook in Parijs trouwens, daarna viel het me op dat ik zinnen vaak letterlijk uit het Frans naar het Nederlands vertaalde en hele vreemde uitspraken deed 😉
Bedankt voor de correctie!

Geef een antwoord