Joran MP

Wat doe je als iemand in jouw bijzijn onwel wordt? Controleren of er nog een hartslag is? Luisteren of deze persoon nog ademt? Voelen of de borstkas van deze persoon nog beweegt? Nee, natuurlijk niet! Je doet het volgende: je schudt die persoon door elkaar. Ziet de persoon witjes? Heeft die persoon wat getrild? Wordt er niet gereageerd op het schudden? Tsja, dan zit er nog maar een ding op: dumpen. Zoek een oceaan, vaar twee kilometer van de kust vandaan en gooi de persoon overboord.

Bevallig elftal

Zeven januari zou de dag worden. De verloskundige had het heel precies berekend, zei ze. Samen met mijn dikke buik wachtte ik op dat afschuwelijke moment: de bevalling. Voor sommigen het mooiste moment van hun leven, dat bij het zien van elke kleine baby opnieuw aangehaald wordt. In mijn brein werd het in een puf en een zucht in het ‘vergeet’-laatje gepropt. Dankzij dat was er toch een tweede onderweg.

In 5 minuten

Die donkere ochtend in februari, ik was nog zo jong.
‘Ik bel de huisarts wel even voor je’ had ik gezegd.
‘Dat is goed kind.’de ernst van je pijn niet realiserend, haast ik naar de telefoon.

Duc Tape

Negen jaar geleden besloot mijn partner dat hij een leguaan wilde. Zo’n beest wordt wel anderhalve meter lang en neemt hele slaapkamer in beslag. Al hoewel ik van beesten houd, zie ik ze graag in de natuur en niet in mijn huis, maar ja, je bent verliefd en ach je blijft altijd samen en hij zal er voor zorgen.

Tussendagensyndroom

Het begint al te zeuren aan het eind van de tweede kerstdag als een lichte spierpijn in mijn voorhoofd. Om een dag later – we noemden dat vroeger derde kerstdag – in volle hevigheid los te barsten. Het niet-gevoel. Opstaan en lang de krant lezen waar weinig in staat, onderwijl kauwend op een zacht stuk uit elkaar gevallen stol met mierzoete spijs. Die je eigenlijk niet meer kan zien, maar ook niet aan de vogels gunt. De thee is te lauw en te sterk.