dokter

Mijn mannen – jouw mannen

[b]Aan[/b]: Mercurius
[b]Onderwerp[/b]: Mijn mannen – Jouw mannen

Hoi, Kersttruffeltje van me, ik kom nog effe terug op wat ik laatst schreef, over ‘ruilen van problemen’. Geestelijke shit, daar durf ik mij nog wel aan te wagen, maar de lichamelijke variant? Die reikt bij mij, in de vorm van RSI, niet verder dan mijn armen lang zijn. Een whiplash is mij ook niet vreemd, maar onvergelijkbaar met de jouwe.

Door , geleden

Peuterpuber

Sinds de zomervakantie stormt het in huis. Regelmatig hoor ik deuren slaan, waarna een schreeuwende stem vervaagt. De bonkende voetstappen op de trap galmen nog seconden lang, terwijl mijn hele woning natrilt.

Door Arta, geleden

De slippenlift

Hebben jullie dat nu ook? Ik lig er wakker van: het idee dat ik later niet meer zelf mijn onderbroek kan aantrekken. Na de stoelgang bij voorbeeld. Of na een warme douche. Of na die éne keer per jaar dat ik mijn onderbroek nog speciaal voor oma uittrek. Het zal (hopelijk) nog een flink aantal jaren duren, maar er komt een moment dat ik voor het aantrekken van mijn onderbroek de buurvrouw moet roepen, of een zuster, of de thuiszorg. Dan sta ik met die broek op de knieën, ik kan niet meer bukken en de postbode belt voor het afgeven een pakketje maxi-onderbroeken van Wehkamp. Dat is toch een doemscenario! Dat is toch een nachtmerrie!

Door Hans Schoevers, geleden

Long and lonesome road

De polder daalt sneller sinds je vertrek een jaar geleden. Inmiddels woon ik er ook niet meer, geen donder meer aan. En als je nou dacht dat Radio 2 een in memoriam over je gemaakt had; het hield echt niet over en de Top 2000 bleef ook helemaal nergens. De kranten waren te beroerd om mijn élégie te plaatsen, maar ik zet hem morgen wel op de Volkskrant weblog.

Door vanlidt, geleden

Verstandig..

In de wachtkamer is het niet druk. Kan ook bijna niet anders bij een dokter die een plakkaat aan de deur heeft hangen waarop staat dat ,per patiënt, maximaal twee klachten worden behandelt.
Geestig natuurlijk maar de meeste patiënten barsten van de klachten dus die zitten nu ergens anders.
Naast mij zit een jongen van een jaar of veertien in een Donald Duck te bladeren.
Hij tikt mij op mijn knie:’kun jij zien wat ik heb?,’ vraagt hij.
‘Ja, de Donald Duck,’ antwoord ik.

Door jager, geleden