samenwonen: blowen
Eén keer per jaar moet het gebeuren. Een hele week knetterstoned.
Eén keer per jaar moet het gebeuren. Een hele week knetterstoned.
Alles heeft twee kanten. Zo ben ik het eens met het ontmoedigingsbeleid ten aanzien van roken. Troep, die sigaretten. De fik erin! Op gezette tijden doe ook ik pogingen om van mijn rookverslaving af te komen. Tot nu toe zonder resultaat. En het wordt me niet gemakkelijker gemaakt de laatste tijd.
Er zijn mensen die een dubbelleven lijden. Dan bedoel ik het ook letterlijk. Personen die heel goed kunnen acteren, liegen en manipuleren.
Ik ken zo iemand, indirect welliswaar.
Mijn moeder werkt bij de thuiszorg.
Meestal zijn het oudere mensen die hulp nodig hebben maar sinds kort werkt m’n moeder aan een nieuw project. In het dorp waar m’n ouders wonen is een asielzoekerscentrum.
De angst sloeg, de altijd van gezondheid blakende, KingArthur om het hart toen hij midden in de nacht wakker werd met een felle steek in zijn rechterzij. “Rustig blijven, dat trekt vanzelf wel weer weg.”, dacht hij optimistisch. Veel meer viel er dan ook niet te doen want door het grote wantrouwen dat hij heeft in de hedendaagse chemie was er ook niets in Camelot aanwezig dat een steentje kon bijdragen om de pijn enigszins te verlichten.