Jaaroverzicht 2004
Het is weer zover. Het einde van het jaar is bijna in zicht, met minder dan twaalf uur te gaan, stevenen we dan eindelijk af op 2005. Tijd voor een nieuw jaaroverzicht.
Het is weer zover. Het einde van het jaar is bijna in zicht, met minder dan twaalf uur te gaan, stevenen we dan eindelijk af op 2005. Tijd voor een nieuw jaaroverzicht.
In goed een week tijd heb ik me een weg weten te banen door het labyrint van hulpverleningsinstanties voor bejaarden-in-noodgevallen. Stom van mijn pa om op de dag voor kerst van de trap te vallen. De onmogelijkste dag van het jaar. Mensen die je officieel nodig hebt, gaan dan net met vakantie en er is een week lang een flinke onderbezetting overal.
Zo te zien ben ik niets vergeten. Op de kerstkaarten na, zijn alle sporen van de feestdagen uitgewist. De kerstboom ligt naakt op straat en de kerststerplanten heb ik uit het raam geplukt. Het eerst zo keurig verpakte nieuwe snoer met kerstlampjes propte ik in het, niet meer passende, doosje en vervolgens legde ik de ballen, de klokjes en de engeltjes in de watten.
Wat? Nee dat heb ik nooit gezegd! Ik heb Pim Fortuyn nooit een Untermensch genoemd.
Nee ook niet minderwaardig. Ik zei minder aardig. Wat vervelend dat de pers altijd iets moet verzinnen. Ja hij zat wel te schelden, die Pim. Hij noemde mij een populist. Ik zou onder de gordel steken. Wat? ik hoor u niet. Ja ik zit in Duitsland, weet u. De verbinding is slecht.
Ik ben hier op een mondiaal forum over de toekomst van het socialisme.
Soms schiet het tegen en soms valt het op. Ik val meestal niet ver van de boom en demp altijd de put voordat ie gegraven is. Per slot van fiets, waarom zou ik het wiel inpakken als de appel al lang uitgevonden is? Kwestie van klippen en pnakken!