Adel verplicht. Wie A zegt, moet ook B zeggen. Kortom, een epistel(tje) over een dansje dus. Ook ik kon niet echt een keuze maken uit de aangereikte mogelijkheden in de “Poll” en zat bovendien met nog een ander probleempje in mijn maag: niet alleen met wie is een item; ook welke dans wordt het.
Of wel hoe het CDA graait, de VVD liegt en D66 meelult.
Er moet een hogere macht zijn. Het kan gewoon niet anders en daarom moest arme Jan Petertje voor straf in bed blijven. Natuurlijk wens ook ik hem een voorspoedig herstel maar het mag duidelijk zijn dat ik hem niet gemist heb. Deze regering is zo waardeloos dat ik het liefst zou zien dat ze allemaal thuis zouden blijven.
Hij knipoogt en ik geef hem een vette knipoog terug. ,,Geef die mevrouw met dat blonde haar en dat zwarte shirtje maar een wijntje van mij,” zegt hij tegen de barkeeper terwijl hij nonchalant een shagje draait. Ik kijk wat onwennig om me heen en als hij mijn blik vangt, knikt hij me bemoedigend toe.
Er staat een mevrouw voor het bankgebouw. Een mevrouw van een jaar of tachtig, schat ik. Een beetje kippig over haar brilletje glurend zoekt ze naar de geldautomaat. Die is er niet. Gister was hij er nog wel. Keurig opgehangen naast de ingang hing hij te wachten op zijn klanten. Een beetje radeloos nu, kijkt ze om zich heen.
Meneer en mevrouw de Boer zijn 60 jaar getrouwd en de kinderen willen dit graag vieren. Meneer de Boer wil het niet. Hij woont niet eens meer samen met zijn vrouw.Oh ja, ze zijn nog wel getrouwd, maar hij woont op de somatische afdeling van een verpleeghuis. Zijn vrouw zit op de gesloten afdeling voor zwaar dementen.
