In het boek Ulysses van James Joyce is een van de protagonisten Stephen Dedalus voortdurend aan een verschijnsel onderhevig, dat in de Engelse literatuur ‘epiphany’ heet. Je zou het als openbaring kunnen vertalen, plotseling het licht zien, in een ondeelbaar moment inzicht verkrijgen.
Ondanks minder goed nieuws over mijn gezondheid, merk ik toch dat mijn stemming verbetert. Het minder goede nieuws is dat mijn bloed niet in orde is, er is een ernstig zouttekort geconstateerd, wat een teken van een chronische ziekte zijn kan. Het verklaart alvast waardoor ik me de laatste tijd zo snel uitgeput voel.
Het ligt niet in mijn aard om te zeuren, maar soms wordt het zelfs je aard wel eens teveel. Over de gezondheidszorg is al veel gezegd en geschreven maar het wordt pas echt beeldend wanneer je zelf wordt geconfronteerd met deze mega natuurramp.
Mijn moeder heeft het me ooit verweten: ‘jongen, je bent te eerlijk, je kunt de waarheid soms maar beter voor je houden en ja, liegen kan vaak helpen.’ Deze wijze raad had ik mij maar beter ter harte kunnen nemen.
Vorige week besloot het Algemeen Dagblad om het woord ‘bejaarde’ niet meer te gebruiken in haar verslaggeving. Fantastisch initiatief lijkt me. Nou zal het woord ‘bejaarde’ uiteraard wel worden vervangen door een benaming die wat vriendelijker bekt, maar toch. Dit gegeven was overigens volledig aan mij voorbij gegaan hoor, aangezien het woord ‘afschaffen’, dat een aantal keer in het bewuste artikel werd gebezigd, mij al aan het filosoferen had gezet.
