Mijn tunnel, mijn land
In een helder moment, na de verslagenheid om wat er gebeurd is met lichtpunt Theo van Gogh, bedenk ik me ineens hoe prettig het kan zijn om me gevangen te voelen.
In een helder moment, na de verslagenheid om wat er gebeurd is met lichtpunt Theo van Gogh, bedenk ik me ineens hoe prettig het kan zijn om me gevangen te voelen.
‘“Muizen!”, schreeuwde mijn vrouw toen ze een klein lief muisje over de muur van onze kelder zag scheuren. Quasi relaxed greep ik een bus Axe van het voorraadrek, en gaf de spurtende knager de volle laag. “En jij denkt serieus dat zoiets helpt? Nu zit je met een muis die lekker ruikt oetlul, we moeten een kat kopen!” Een kat?
We, Mat en ik zitten in het vliegtuig.
Toen ik hem opbelde en hem vertelde wat ik van plan was, wilde hij het me eerst uit mijn hoofd praten, maar hij begreep al gauw dat ik het meende en ik heb hem overtuigd door te zeggen, dat Janina niet voor niets vermoord is en dat ik graag wil weten waar ze mee bezig was en in hoeverre mijn broer en Joey hierin betrokken waren.
Wie met de gedachte kwam weet ik niet. Maar op een gegeven ogenblik hangt het in de lucht. We gaan samenwonen.
Is het niet het CIDI (hét lobbyclubje in Nederland van Israël dat elke kritiek op Israël benoemd als antisemitisme), dat weer heerlijk haar “tweematenmeterij” ongestraft kan laten zien dan is het wel het door Justitie gefinancierde MDI, Het Meldpunt Discriminatie Internet.