“Meer Nederlanders kopen via internet”, kopte Webwereld begin deze maand. Hè hè, eindelijk. Wat hebben die zure Nederlanders lang de kat uit de boom gekeken! Indianenverhalen over fraude met creditcardnummers, broodje-aap vertelsels over oplichters, de hollander greep elk excuus aan om vooral traditioneel te blijven winkelen.
De laatste tijd cruise ik met een Citroen C 5 door het landschap van Drenthe. Tot voor kort met grote tevredenheid, maar daar kwam abrupt een einde aan toen de motor van mijn voiture begon te stotteren. Jawel, ik rijd op gas en toen ik het euvel bij de garage liet controleren werd mij gezegd dat de computer geen storingen aangaf. Ik moest voor dit geval een echte gasboer opzoeken.
Milkshake!?
Ik ben altijd een liefhebber geweest.
Aardbei, banaan, vanille het maakt mij niet uit wat voor een smaak het is.
Dikke shake heeft altijd mijn voorkeur maar als er niets beters is? dan maar een dunne.
Als het maar een shake is.
Lekker zuigen aan het rietje tot dat je die zoete slurry proeft en je smaakpapillen proberen te ontrafelen wat je nu precies aan het nuttigen bent.
Ik loop het postkantoor binnen, met in mijn handen een afhaalbewijs, want er is een pakje voor mij. De medewerker kijkt op het formulier, loopt naar achteren en vraagt en passant: “Op vakantie geweest?” Aangezien zijn ogen continu op het papier zijn gericht, weet ik dat het niet mijn Alpenkleurtje is die de doorslag tot deze wonderbaarlijke constatering geeft.
Goed, presentatrices van belspelletjes blijven het ergste, maar ik heb me vandaag weer eens zitten ergeren aan het presenteertalent dat op de buis verschijnt. Tjonge jonge, wat zijn sommige vrouwen – wat zeg ik, meisjes! – mutsen zeg. Die zouden ze gewoon niet moeten vertonen. Of er zou zo’n speciaal kijkwijzerplaatje moeten komen. In plaats van het seks-icoontje krijg je het muts-icoontje.
