Een paar weken geleden werd ik wakker van onze kat Java, die heen en weer sprong op de overloop van ons studentenhuis. Hij had een muis gevangen. Die middag zei huisgenoot Daan dat er al vaker muizen waren geweest – tot in de koelkast aan toe – en dat die beestjes nooit in hun eentje komen. Dat had hij beter níet kunnen zeggen, want ik vond het een heel eng idee en begon meteen op internet te zoeken.
Internet barst van de naakte mensen. Ondeugend kijkende vrouwen die terug gluren met hun tepels, kiekjes van olifantenslurven die niet in de dierentuin zijn genomen, buurvrouw de bikini-babe op het strand en een badkuipbaby. Zij zijn allemaal in de spotlights van het surfparadijs te vinden. Net als jij.
Telkens verbaas ik mij erover dat er energie bestaat voor een sprong uit mijn bed. Opgeschrikt uit mijn slaap staar ik inventariserend mijn omgeving aan. Dit is niet de fitnessruimte en ik ben niet meer naakt aan het sporten. Alleen mijn verbazing is hetzelfde als in mijn dromen. Waarom ben ik wakker? Hoe laat is het? Dan hoor ik de deurbel.
Waar is mijn broek?
Karma. Ik weet zeker dat niet bestaat. Ik drink, rook en verslind ook geen talloze jongens, maar krijg ik iets terug? Daarop kan ik kort zijn: nee.
Een van de eerste keren dat ik het besefte, was toen ik voor het eerst bij een zogenaamde cardioloog zat. Een cardioloog die lachte om een waardevolle aanwijzing van mijn moeder, blijkt achteraf. Als het al zo goed als te laat is. Ik ga weg zonder een diagnose die ergens op slaat, om vele maanden in twijfel te zitten over wat ik nu wel heb.
De Wet van Moore is alombekend in de IT. In de jaren ’60 van de vorige eeuw voorspelde Moore dat het aantal transistoren per chip dat economisch haalbaar is elke 18 maanden verdubbelt. Dit vertaalt zich in exponentieel groeiende werkgeheugencapaciteit, hardeschijfcapaciteit, USB-stick-capaciteit, resolutie van LCD-beeldschermen en digitale foto-camera’s, en het meest in het oog lopende gevolg over de afgelopen 5 decennia was de processorsnelheid die getrouw de Wet van Moore volgde. De rek is nu uit de processorsnelheid, en omdat bloed kruipt waar het niet gaan kan staan we aan de vooravond van een ware IT-revolutie.
