Het is een traditie: in restaurant der Kaiserhof in Guldental (Nahegebied in Duitsland) nemen wij altijd, met een voortreffelijk diner, afscheid van onze vakantie. Zo ook op de terugreis van onze wintersportvakantie eind maart van dit jaar. We slapen bij wijnboer Enk en hij is ons van dienst met reservering van de tafel in der Kaiserhof. Ook daar zijn onze gezichten inmiddels bekend en een goede tafel is ons deel.
In de stad, op een zonovergoten terrasje, aan een tafeltje in één of andere vreetkeet zit ik overheerlijk een broodje speciaal te verorberen. Wat er speciaal aan is weet ik ook niet maar dit vredige maal doet mijn maag minder knorren. Het ding lijkt op een broodje braadworst, iets dat ik ook besteld heb maar dan overgoten met bosbessensaus. De smaak is dienovereenkomstig maar een overheerlijk tapbiertje erbij smaakt alsof er een engeltje over mijn tong piest.
Muziek doet wonderen. Muziek geeft je kracht, geluksgevoel, ontroering, herkenning, kennis, inzicht, kortom: muziek verrijkt je leven. Wie niet van muziek houdt is een geestelijke armoedzaaier.
Gisteravond met echtgenoot naar een concert geweest dat me via internet in de schoot geworpen werd. Bingo! Gewoon je naam en adres naar Radio 4 mailen en afwachten. Fantastisch om dan een paar dagen later een enveloppe in de bus te krijgen met het chique logo: de vrijdag van Vredenburg. ‘U hebt een prijs gewonnen, gefeliciteerd!’ , stond jubelend in de begeleidende brief. Het originele Hollandse gratisgevoel nam bezit van mij.
Als slapend katholiek met een beperkte kennis van de bijbel leek Jezus mij altijd wel oké. In de verhalen die ik opving ging het vooral over de recalcitrante trekjes van de man; de confrontatie met de autoriteiten; het ter discussie stellen van wat als onwankelbare waarheid doorgaat; de wat vage relatie met de vrouwen in zijn gevolg die de fantasie prikkelen; de heldendood en het open einde. Als puber en adolescent vond ik dat wel wat. Minder gecharmeerd was ik van de rites, poeha en onbegrijpelijke preken die er omheen hingen.
