Sporttrauma

Dit is een co-column van Rob Mientjes en Kees Schilder. Ingezet door Rob Mientjes en afgemaakt door Kees Schilder

Sporttrauma

Wat hebben sport en trauma’s gemeen? Jeugdervaring, Ehrgeist, letsel, dokter, seks, snelle auto, scoren etc… Meer dan je denkt dus. Wie herkent het niet …? Wachtend in de rij om gekozen te worden, wetend dat je te dik, te traag, te lelijk, niet populair … en verschrikkelijk zenuwachtig bent om als laatste, of erger, niet gekozen te worden in een team tijdens de gymles. Trauma en sport, dat begint al op jonge leeftijd, soms bij de geboorte al.

Normen en Fratsen Deel 1

De Aldi. De thuisbasis van de gewone, beneden modale mens en/of de mens met een prioriteitenlijstje dat niet begint met duur voedsel, een bepaald merkje.
En/of de mens met een conflict in de anale fase. Volgens Freud levert dat oa. op dat je moeite hebt met weg geven, uitgeven van geld. Ik behoor bij de mensen die duur voedsel ergens onderaan heeft geplaatst.

Een meisje uit de kampung

Ze lagen samen in bed. Het meisje sliep nog. De toerist was wakker geworden van de warmte. De gammele airconditioning gaf hortende stootjes koude lucht, lang niet genoeg om de hitte te verdrijven. De toerist greep zijn polshorloge van het nachtkastje. Het was acht uur. De zon stond al hoog aan de hemel.
Het meisje werd wakker. Ze glimlachte en streek even over zijn hoofd..
Hij was vijfenveertig jaar oud maar al kaal. Zij was ongeveer twintig jaar.

Beroepshufter

Ik kom na een aantal maanden afwezigheid weer eens in het koffiehuis en word “vriendelijk” begroet door Sjaak de eigenaar,
“He, R@@F ouwe beroepshufter ben je net vrij of zo? Ik heb je maanden niet gezien”.
“Nee, man ik was verliefd tot over mijn oren”.
“Verliefd jij? En toen mocht je van die spermaspook de deur niet meer uit? Dat moet dan wel minimaal een pornoster in het kwadraat geweest zijn, want jij hebt nog nooit iets aangenomen of gelaten voor een vrouw”.

Mijn “VRIEND” Jansen

Huisbaviaan en compagnon Ab komt met zijn Mobieltje aanlopen. ‘Je dochter aan de phone’, zegt hij. ‘Werkt je eigen toestel niet want ze kon je niet te pakken krijgen?’
‘Nee’, antwoord ik. ‘Het kreng heeft een burnout. Komt door het opladen’
Mijn dochter huilend aan het toestel. Ze is bestolen. Portemonnee met geld weg plus al haar pasjes. Tijd voor wat lichte actie. Kortom, it’s party-time.