Meeting the godfather (deel 1 van de 2)

Na lang wachten is het vandaag zo ver, het gaat gebeuren ik ga hem ontmoeten! Natuurlijk gaan er ook voorbereidingen in zo een ontmoeting vooraf. Je moet natuurlijk eerst heel veel mailen over wat, hoe en wanneer. Als dat eenmaal gebeurd is moet je natuurlijk wel zorgen dat alles gereed is, zijn nummer in je gsm zetten dat je ff kunt bellen als het later wordt, zorgen dat je geld hebt gepind om eventueel iets te drinken aan te kunnen bieden en dan is het wachten.

Een dag in augustus

Het was zo’n dag in augustus die duizenden Belgen deed zeggen het is toch warm hee, van mij mag het al herfst worden.
En precies die zin had een grote dikke kerel van een jaar of veertig zwetend uitgesproken aan de toog van het bruine cafeetje.
Naast hem zaten drie andere veertigers van dezelfde inkomensgroep, dat was te zien aan hun chique vrijetijdskledij die beter paste in het décor van St Tropez dan in een bruin cafeetje in Antwerpen.

Duitse en Franse hypocrisie

De afgelopen vier dagen krijg ik constant dezelfde vraag: “Wat vind jij dat Nederland moet doen inzake de oorlog?” Maar het gaat mij niet eens om de Nederlandse positie in deze kwestie. We denken altijd dat we mondiaal veel voorstellen, maar in feite zijn we één van de meest onbetekenende landen. Alsof ze aan de overkant van de sloot rekening houden met de mening van Jan Petertje. Kom op, zeg! Uit beleefdheid zullen ze hem even hebben gebeld, maar hij heeft geen enkele rol van importantie gespeeld.