Laat het gaan

Bovenverdieping van horecacentrum.
Een eigen kamer van 4 bij 3 schat ik zo.
Delen van badkamer met bad en douche.
Gezamenlijke grote huiskamer en keuken met alle apparatuur.
Uitkijkend over meer, zelfs met groot dakterras.
Overige bewoners nauwelijks aanwezig.
Redelijke huur, best goed geregeld dus.
Twintig pagina’s en vijf handtekeningen verder is ook de procedure in werking gesteld om voor de 52 jarige, voorheen-huisman, een uitkering te krijgen.
Ik maak mezelf wijs dat het eigenlijk allemaal best meevalt.

Bijstandsgal

Het begon vanmorgen toen ik mijn halfhoogslaper uitbuitelde, de gordijntjes opentrok om even een meditatief moment te hebben met de Utrechtse Dom, en begroet werd door een stralendblauwe lucht vol zon. Aangezien ik nog van het type ben dat veel energie kan putten uit de spreekwoordelijke ‘kleine dingen’ duurde het maar een fractie van een seconde, of ik voelde me in staat om de wereld naar mijn hand te zetten. Klaar voor actie!

Is het een haai? Nee, het is een man!

Mannen zijn zo gehaaid als de pest. Dat weten wij vrouwen al decennia lang, maar we trappen er altijd weer met onze grote voeten in. Ondanks dat we op onze hoede zijn, weten mannen ons zo te bespelen dat ze de indruk wekken dat ze iets speciaal voor ons doen. Dat kan in de vorm van een cadeautje of aandacht geven. Als puntje bij paaltje komt, blijkt het toch weer uit eigen belang te zijn.

ColumnX-maagd doet boodschappen

Het is zondagmiddag, ik loop de Albert Heijn binnen om snel wat boodschappen te doen. Bij de ingang staat een bord: ‘meer dan drie mensen in de rij, dan doen wij een kassa bij’ Fijn denk ik en grijp een mandje. Aangekomen bij het groente en fruit sta ik een paar kiwi’s vakkundig te testen. Als een geoefend masseur knijp ik in de kiwi’s om te zien of ze wel rijp genoeg zijn. Op dit moment begin ik me af te vragen of dit wel de juiste methode is om daarachter te komen.