Deze uitspraak die deze keer niet van Bobby Brown was over het drugsgebruik van zijn vrouw, spookte de dag voor vertrek constant door mijn hoofd. Niet zozeer dat ik als tweede Nederlander na Wubbo Ockels het heelal ging verkennen, maar het voelde wel zo.
Na een mislukte sollicitatie poging in het midden des lands, besloot ik eerst nog wat te gaan drinken alvoor ik mijzelf per trein weer naar het noorden laat rijden. Vreemde stad, vreemde mensen dus ik zal moeten gaan inproviseren
in de keuze van het cafe waar ik mijn drankje(Grand Marnier) zal gaan drinken.
Ik sta in de kamer. De lampen heb ik, vanwege het schemeren, van stroom voorzien en zijn aan het schijnen geslagen. De televisie, die mij normaal gesproken rond dit tijdstip mijn dagelijkse dosis pulp injecteert, heeft er het zwijgen toe moeten doen. Een vluchtige blik naar buiten wekt de valse schijn, dat ik iets illegaals van plan ben te gaan doen; de manier echter waarop mijn hoofd op de meest vriendelijke manier terug veert, geeft weer dat mijn stemming de status van opperbest heeft aangenomen.
Wat is school toch leuk als je laatste tentamen achter de rug is! Het is me in ieder geval duidelijk geworden wat onze leraren bedoelen als ze weer eens lopen te mekkeren over “ons uitstelgedrag wat ons niet zal redden…” Alles lijkt aantrekkelijker te zijn dan thuis zitten en nìet te studeren op die franse zinnetjes, die economische theorieën en Engelse tekst terwijl dat eigenlijk wel zou moeten.
Tijdens één van mijn recentelijke colleges kwam het onderwerp “macht” te berde, en daarbij ook het fenomeen “invloed.” Als gevolg hiervan schreef ik een artikel waar sommigen van u het mee eens zullen zijn, en anderen niet. De hamvraag die in dit artikel gesteld wordt is “Wil je machtig zijn of invloedrijk?” En grappig: het eerste dat ik naging voor ik deze column begon te schrijven was de verklaring voor de woorden macht en invloed.
