mevrouw

Auuuuuu!

Op de parkeerplaats van de supermarkt biedt een meisjesmevrouw met kindje mij een resterend half uur op haar parkeerbon aan. Daar schiet ik niet echt veel mee op, maar ze is te aardig om ’nee’ te zeggen en ik pak het dus dank-je-wellend aan. Als ik het papiertje in mijn auto achter de voorruit wil zetten, tik ik met mijn duimnagel stevig het stuur aan. Die nagel zat al een tijdje los en had geen gezellige kleur meer.’Au, au’, gil ik hardop, en tegelijk zie ik alles om me heen even tollen, zo’n pijn doet het.

Door pally, geleden

Over de neus

Sommige mensen steken hem overal in. Ja, de neus, het meest overschatte deel van ons lichaam. Hij komt voor in diverse maten en kleuren. Soms neemt ie een loopje met de bezitter. Hij laat zich niets wijs maken. O nee. En ojee, als je hem probeert te nemen. Ja, die neus. Daar is ie niet van gediend. En ook niet van geportretteerd. Ook al staat hij meestal in het midden. Dat verschrikkelijk portret.

Door Mien, geleden

Muziek Maestro..!

Nou heb ik met samen spelen toch al geen beste ervaringen.
Een paar weken geleden kwam onze oude kampeerbuurman Rens vergezeld van keyboard, microfoon, verlengsnoeren en mengpaneel  vanuit zijn etagewoning in Amsterdam naar onze haciënda gereden omdat we ooit vaag  een keer hadden afgesproken samen eens wat te spelen. Onaangekondigd, want spontaniteit schijnt in de muziek een basisvoorwaarde te zijn.

Door trawant, geleden

Rock ’n Roll

De bluesman die ik gisteren in de recreade heb leren kennen speelt in wel drie bands en heeft toevallig een stuk of 10 mondharmonica ’s naar zijn vakantieadres meegesleept. Voor elke toonsoort één begrijp ik. Hij is ongeveer van mijn leeftijd en draagt een heel bijdehand ijsmutsje
waaronder een volle grijze Dubliners bluesbaard. 

Door trawant, geleden