mevrouw

Een en ander

De beide dames zitten in de hal van het verzorgingshuis en bekijken de wereld die aan hen voorbij trekt.
“Kijk”, zegt de een tegen de ander. “Die gaat ook steeds slechter lopen.” Ze wijst naar een medebewoonster die uit de lift komt.
“Ja”, zegt de ander. “Ze zou een rolator moeten aanvragen, maar daar is ze te trots voor.
Heb je de schoenen gezien, geen wonder dat het lopen zo beroerd gaat. Die hakken zijn toch veel te hoog voor een mens op die leeftijd. Ze zou beter degelijke veterschoenen kunnen dragen.”
Ze kijken de mevrouw in kwestie misprijzend na.

Door Ferrara, geleden

Killing me softly

Vanachter de gesloten deur hoor ik haar zachtjes kreunen. Door het raampje zie ik een opgeblazen mensje verkrampt in bed liggen. De lakens zijn doorweekt van het vocht.
Haar vel vertoont opengesprongen plekken en zelfs het brandlaken waar ze op ligt kan niet voorkomen dat haar huid langzaam loslaat.
Ik kijk naar de waskom in mijn handen en zucht onhoorbaar. Dit wordt een strijd. Alleen de wasbeurt al is uitermate vermoeiend en pijnlijk voor haar.

Door Nachtzuster, geleden

Handel

‘Kijk, hier, zie je die haarscheurtjes. Dat betekent dat ie lekt.’
J.Steur, van Steur Caravans uit Volendam, tikt met een pootje van zijn Ray Ban tegen de voorkant van ons huis op wielen en trekt een mismoedig gezicht. Als hij zich bukt om ook de bodem van een negatief oordeel te voorzien, hecht mijn blik zich aan aan de onhoudbare druk die door zijn forse achterwerk op de stof van de korte camouflagebroek wordt uitgeoefend.

Door trawant, geleden

Alles wat ik doe

In een leeg huis, moederziel alleen met als enig gezelschap mijn eigen muziek en boeken, is het leven zo kil, zo ellendig kil, dat ik niet weet wat ik met mezelf aan moet. De harde werkelijkheid dondert over me heen en jaagt me de stuipen op het lijf. Er ligt geen rooskleurig vooruitzicht in het verschiet. Dat stemt me in en in triest. Ik zit nog vol met wroeging, twijfel, frustratie en verdriet.

Door dokterblues, geleden

Held in een klein hoekje

“ Ik ben een gelukkig mens. [url=http://www.youtube.com/watch?v=EJhufCaQbn8 ][b] Halleluja! [/b][/url]” Zijn eigen woorden ontbranden een twinkeling in de ogen van Mijnheer Kwart-over-acht, die ik een tijdje niet meer gezien heb. Al meer dan tien jaar komen wij elkaar vrijwel elke ochtend tegen. Een paar seconden per dag zijn wij deelgenoot van elkaars leven. Zo zag hij bijvoorbeeld mijn kinderen opgroeien van peuters tot pubers. Bij hem heb ik een uiterst trage metamorfose waargenomen van energieke bejaarde tot oude man met rollator. Zijn woorden doen mij goed.

Door Arta, geleden