Volgens een uitgerangeerde Amerikaanse generaal met de nogal nichterige naam J. J. – it’s all in a name – Sheehan is er in het leger geen plaats voor poten en potten. Sterker nog: hij is zelfs van mening dat het de schuld is van een stelletje luie, Hollandse flikkers dat er in 1995 in Srebrenica 8000 jongens en mannen zijn vermoord. Sheehan beroept zich op uitspraken van de toenmalige, Nederlandse generaal ‘Hankman – it’s all in a name – Berman’.
Hoewel ik een groot supporter en aanhanger van weernietman Piet Paulusma ben -posters met zijn imposante gestalte hangen kamerbreed in mijn douchecel- kijk ik ook graag naar de Belgische weervrouw. Al was het maar vanwege die geweldige taal.
Archimedes zat in bad, toen hij plotseling zijn eigen wet ontdekte.
‘Eureka!’ stootte hij uit en rende juichend, zo naakt als’tie was, de straat op.
Ook wij, gewone mensen, krijgen weleens een gouden inval of een pareltje van een “pop-up” aangereikt, waarna ons leven nooit meer hetzelfde zal zijn.
Haar hut was gemaakt van een eenvoudig mengsel van takken, klei en een vreemdsoortig materiaal dat ik niet herkende. Het was dié substantie die de gloed veroorzaakte. Een keer eerder had ik een dergelijk materiaal gezien, doch slechts enkele seconden. Toen ik het wilde aanraken greep ik er dwars doorheen alsof het lucht was. De illusie die de grote sloerie opgeroepen had getuigde werkelijk van een groot talent. Ondanks mijn afkeer voor haar moest ik erkennen dat ik respect voor haar vaardigheid in magie had.
“Zin in een smoothy?” stond er in het sms-berichtje dat mijn vriendin een tijd geleden stuurde, terwijl ik op mijn werk was. Dol als ik ben op die gezonde drankjes antwoordde ik haar bevestigend. De hele verdere middag vroeg ik mij af voor welke vruchten zij gekozen zou hebben. Ananas en lychees? Of toch mango en passievrucht? In de aanloop naar de winter waren de meest zonnige vruchten verkrijgbaar. Nieuwsgierig betrad ik ons huis die avond. Wat ik aantrof deed mijn mond van verbazing openvallen…
