Jarenlang heel serieuze stukken geschreven. Beleidsnotities met op een goudschaaltje afgewogen formuleringen. Persberichten in het schemergebied tussen de media halen en je gesprekspartner niet te erg op de kast jagen. Als ghostwriter columns schrijven voor de voorzitter van een consumentenorganisatie. Dat begon eerlijk gezegd een beetje te vervelen.
Enkele weken geleden keek ik naar de Oscaruitreiking.
Ik vind het als gepassioneerd filmliefhebber schitterend om zoveel sterren bij elkaar in een ruimte te zien en dat heeft niets te maken met al die lekkere wijven.
De jaarlijkse Academy Award uitreiking werd voor de eenentachtigste keer gehouden.
Voor de duidelijkheid, kabelloze huishoudens of gewoon voor mensen die van duidelijkheid houden, even wat achtergrondinformatie:
de in 1927 ontworpen beeldjes worden sinds 1928 ieder jaar uitgereikt aan mensen die een opmerkelijke prestatie of bijzondere bijdrage hebben geleverd aan de wereld van de film.
Even met de PVV gebeld: “Goedemorgen, Oplopers hier. Geert Wilders in de buurt?” De telefoniste hinnikte mij toe, dat ik even geduld moest hebben. Geert was nog bezig met zijn ontbijt. Haverbrokken, een flinke baal stro en een emmer water. Maar ik had geen haast, dus ik wachtte geduldig. Uiteindelijk kreeg ik de politicus-met-de-blonde-manen aan de lijn. Chagrijnig vroeg hij mij, wat ik nú weer te zeuren had. Dus ik stak van wal: “Wat een onzin, Geert, die actie van gisteren. Uit de kamer weglopen, en in het voorbijgaan roepen dat je geen circuspaard bent. Kun je me even het verschil uitleggen tussen jou en zo’n knol bij Circus Renz?”
Jan Peter schept op. ‘Lieverd, nog meer, of is het zo voldoende?’
‘Het is zo wel goed, schat. Lees jij vandaag de passage uit Knorr voor?’ Ze schuift hem het recept van lasagne toe. Hij legt het voor zich op tafel en vouwt zijn handen. ‘Zet de oven op 200 graden. Bak het gehakt rul en voeg melk en water toe. Voeg de saus toe. Laat dit 2 tot 3 minuten koken. Doe de bladen in de schaal en begin en eindig met een laagje saus. Laat het 35 minuten in de oven staan. Gratineer het geheel eventueel met kaas. Eet smakelijk. Amen.’
‘Amen.’
Mijn vader is wel een soort van entertainer. Altijd geweest. Op verjaardagen neemt hij nog altijd zijn gitaar ter hand, net als vroeger en dan komen er weer eens nummers aan bod als “Kom van dat dak af!” maar ook “Wake up, little Suzy”, en “Like a bridge over troubled water”, en hebben we allemaal een ‘o ja, die zongen we vroeger ook altijd!’ gevoel. Hij zingt zelf het hardst van iedereen. Tussen de nummers door draait hij steeds een shaggie, en neemt een slok van zijn biertje en kijkt eens vergenoegd de kring rond. Het brandende shaggie steekt hij vervolgens tussen zijn lippen en speelt weer lustig door. Hij kan alles zingen en spelen, wat voor verzoeknummertjes hij ook krijgt.
