Afghanietstan (2)

‘Wij moeten wel,’ zei minister Kamp. ‘Als we daar niet proberen een democratische samenleving op te bouwen en de mensen te helpen een menswaardig bestaan te krijgen, krijgen we straks de rekening gepresenteerd.’

Groen

Eindeloos groene vlakken. Groen dat zich kenmerkt in verschillende soorten kleuren, wel groen, maar toch allemaal anders. Niet met woorden te omschrijven. Groen is niet zomaar groen, de gradaties zijn eindeloos en maken de vlakken in het land levendig en speels. Geen kinderspel, maar godenwerk. Eindeloos lange vlakken die van kleur wisselen onder invloed van de wind. Als een wave waaien de grassprieten met de wind mee. Buigend en zich dan weer trots verheffend. Zoals het al vele eeuwen gebeurt.

Meten met twee maten.

Op deze wereld is alles anders dan wat we willen. Als je naar je zelf kijkt, dan heb je het gevoel dat alles anders kan. Ik wel in ieder geval: een andere baan, wat meer waardering van mijn vriend en gezien worden door mijn familie. Maar als we het wat breder trekken, dan hebben we het nog niet zo slecht. Kijk nou naar Hirsi Ali, eerst wordt ze bijna uitgehuwelijkt en nu uitgekotst door Nederland!

Een herhaling van de geschiedenis

Van een afstand kijk ik toe hoe de wind speelt met het droge zand en golven van de zee. De golven van de oneindig lijkende zee wissen de vele voetstappen uit. Voetstappen van leugen en bedrog. Voetstappen van haat en liefde. Op het eerste gezicht een zo rustgevend beeld, maar als ik de zee nader hoor ik het geweld waarmee de golven kapot slaan op het strand.