De helft van de wereldbevolking, te weten de man, is niet overal ter wereld even eerlijk bedeeld. Als homo die met beide benen in de ‘scene’ staat behoor je te weten dat negers relatief vaak bijzonder groot geschapen zijn en dat je wat dat betreft weg moet blijven van jongens met een gele huidskleur. En dat onze eigen gezonde Hollandse jongens ook niet bepaald mogen klagen; het is immers algemeen bekend dat in Nederland gemiddeld de langste mensen ter wereld wonen.
“Maak elke dag in de rest van je leven zo ongekompliceerd als mogelijk”
Misschien zit het meest ironische van ons mens-zijn wel in het feit dat we mekaar etiketteren, meten, benijden, en vereren op basis van standaarden die ver liggen van al wat menselijk is.
Omdat ik de NS nog steeds verblijd met mijn aanwezigheid en de firma daarvoor rijkelijk beloond wordt (!) wil ik melding maken wat ik allemaal wel niet meemaak en doorsta. Het begint in Houten als de omroepster vriendelijk meedeelt dat vanwege een defecte trein het treinverkeer is ontregeld. Dat snap ik niet helemaal. Je kunt zo’n ding toch gewoon parkeren op een rustige plek. Dan bied je de reizigers je verontschuldigingen aan, geeft ze een bon voor koffie met gebak en vervolgens regel je vervoer naar een NS station. Maar goed, dat terzijde.
Vrijdagavond laat. Het station is bevolkt met een handje vol mensen, wachtend op de laatste trein. Op een kilometer afstand gaan mensen nog uren uit hun dak en hier staan wij.
Ik kijk om me heen en daar staat hij ook weer. Verborgen achterin, alsof hij wacht op een andere trein, een andere bestemming in zijn hoofd heeft. Het maakt me nieuwsgierig. Waar hij daadwerkelijk naartoe gaat is me duidelijk: Doetichem, klein en allang niet meer vreedzaam Doetichem.
