Tranen met pijlen
Wat een ontzettende emotionele muts ben ik toch. Ik weet van mezelf, dat ik niet naar een film kan kijken, zonder dat de waterlanders rijkelijk vloeien. Ik heb het zelfs met tekenfilms. Als mijn dochter naar de Lion King kijkt, kan ik niet meekijken. Verschrikkelijk vind ik het als die kleine zijn vader sterft. Maar gisteren heb ik toch wel het toppunt bereikt hoor. Ik heb een potje zitten janken na een partijtje darten. Hoe slecht kan het met me gaan?
