Klappen doe je óók met je vingers

De meisjes die komen kijken naar mijn voordrachten, moeten wel lezen. Als je niet van boeken houdt, kom je ook niet kijken als iemand er uit voorleest.
Mijn publiek bestaat uit meisjes. Heel veel meisjes. Het griezelbus gehalte is nul, al dan niet negatief.

“Dit word een zwaar jaar voor u.”

En dan krijg je het te horen, “Het is niet goed, ik heb borstkanker.” Hoe moet je daar op reageren, valt er wel op te reageren. Ik loop naar mijn moeder toe en omhels haar, een omhelzing uit angst haar te verliezen, een omhelzing omdat het mijn moeder is.

Jaknikker? Klopt, dat ben ik.

Als man heb ik de illusie dat alle vrouwen masturberen. Ik weet ook wel dat dat niet het geval is, maar toch. En onder de douche van een sporthal raken ze elkaars naakte lichamen ook niet aan, zelfs niet de intiemste plekken. En neuken willen ze wel met Jan, maar niet met alleman. En ik heet geen Jan. Ik heet Ronald. Mij rest deze nacht slechts één ding…

Breaking news

– Breaking news – schrijvers gezien bij verblijfplaats Claudia Melchers – politie onderzoekt tips –

Moest ik begin dit jaar nog uitvoerig toelichten waar het bungalowpark waar wij drie weken gingen doorbrengen zich bevond, sinds deze week weet heel Nederland dit park feilloos te vinden. Stroombroek, in Braamt, de Achterhoek. Sterker nog, bovenstaande kop kan binnenkort de krant halen.