Pikdrift

Voor een bioloog is het leven mooi. Waar anderen door hun toehoorders (met veel speeksel en valse lucht) bestempeld worden als ‘fuile fiese sexsjisten’ wanneer ze in al hun onschuld vertellen over het liefdesspel met hun teerbeminde, kan ik op het theekransje van je oma verhalen spuien over vuige oraal-genitale uitspattingen met zaadlustige nymfmeisjes en daarbij goedkeurende knikjes en uitroepen van bewondering oogsten. Van oudsher maken wij, gruizige biologen, gebruik van elegant jargon en een façade van wetenschappelijk onderzoek, zodat we ongestoord kunnen vuilbekken.

Jagen voor je plezier, oermensje spelen

Wat gaat er om in een plezierjager als hij op het punt staat een dier te doden. Daar probeerde ik me tot nu toe tevergeefs iets bij voor te stellen. Op het moment dat je überhaupt in staat bent je iets voor te stellen, zie je natuurlijk meteen van zo’n voornemen af. Dacht ik. In een jagersbrein is echter iets geheel anders aan de hand.

Avontuur

We gaan. We doen het gewoon. We hebben genoeg van het leven van alledag. Trein, creche, supermarkt, schoonmoeder: van elke werkdag en elk weekeinde kunnen we vooraf voorspellen hoe het zal verlopen; te zelden biedt ons geregelde tweeverdienersleven ons een verrassing. Wat we zoeken is avontuur.

Ode aan de L.P.

Ik sta in de kamer. De lampen heb ik, vanwege het schemeren, van stroom voorzien en zijn aan het schijnen geslagen. De televisie, die mij normaal gesproken rond dit tijdstip mijn dagelijkse dosis pulp injecteert, heeft er het zwijgen toe moeten doen. Een vluchtige blik naar buiten wekt de valse schijn, dat ik iets illegaals van plan ben te gaan doen; de manier echter waarop mijn hoofd op de meest vriendelijke manier terug veert, geeft weer dat mijn stemming de status van opperbest heeft aangenomen.

Uit met de pret

Met zoon Sid zit ik in een restaurantje zijn aanstaande vaderschap te bespreken. Ik vraag me af hoe hij de vaderrol gaat invullen. Als hij dat hetzelfde gaat doen als ik deed dan wens ik hem bij voorbaat veel sterkte. Onderhand bestudeer ik de menukaart : “KIP ROYAL, heerlijk als aperitief, 3,95 euro per glas” Hoe pervers ben je dan. En hoe pers je een kip in een glas en waarom zou je dat uit een glas moeten peuteren? Vragen van enorme importantie. Veel belangrijker dan het bespreken van bezwangerde vriendinnen van zoonlief.