Saddam als soapster

Op het kantoor van de directeur van het Londense wassenbeeldenmuseum Madame Tussaud’s gaat de telefoon. Het is zijn collega-directeur van de Amsterdamse vestiging.

– Ha amice, gefeliciteerd he!
– Eh ja, bedankt. Waarmee precies?
– Heb je het niet gezien? We staan in de krant! In Daily Mail én in Trouw!
– Oh?

Mondje dicht

“Niets tegen je vader zeggen”, zei mijn moeder altijd tegen mij als zij iets gedaan had, waarvan zij van tevoren al wist dat mijn vader daar kwaad om zou worden. En dan zat ik in het ‘complot’. Voor iemand die het hart op de tong heeft een moeilijke opgave, vooral omdat het een geheimhouding betreft tussen mensen waar van je houdt. Toch koos ik altijd voor mijn moeder, want ruzie vind ik nog erger.

Zingende Osama Bin Laden

Als hij een puntmuts opzet lijkt hij tegenwoordig sprekend op Kabouter Plop en als hij op straat loopt moet hij uitkijken dat hij niet voor Osama Bin Laden wordt aangezien. Maar 30 jaar geleden zag hij eruit als een jonge, Griekse god: Cat Stevens. Wie kent hem nog?

Enkeltje eenzaamheid

Als ik op een terrasje, met een licht verblindend schemerzonnetje, mijn digitale secretaresse bekijk, zie ik totaal niets.
Geen afspraak, geen verjaardag of feest. Niets. Ik hoef me nergens op voor te bereiden, geen cadeaus te kopen of een thuis-tap te huren.
Dat stemt tot nadenken.