Ver weg van de stress van het uitgaansleven had ik dit weekend 2 feesten. Feesten, daar moet je gewoon heen. Je word uitgenodigt en je moet komen, dat is logisch. Voor het eerste feest wou ik een smoes verzinnen, in het 2de feest had ik juist erg veel zin. Maar vandaag.., denk ik met heimwee terug aan het eerste feest.
[i]Een co-column gemasseerd door Kees Schilder en gepiqueerd door Mien[/i]
Gaat ie dan! Een sportcolumn over biljarten. Voor hen die niet weten wat biljarten is:
Biljart is die sport waarbij de sportcommentator op TV altijd gaat fluisteren zodra een biljarter met een eind hout tegen een bal gaat slaan. Stoten, noemen ze dat en dat is veelzeggend.
Een van de biljartonderdelen heet zelfs Bandstoten (??)
Ze vinden mij vreemd, ‘iedereen’ vindt mij gek, aan de kant van familie en vrienden van een zekere persoon dan alleen, tenminste voor de rest heb ik nooit iemand horen ‘klagen’.
Zo gek hé, maar ik vraag me af, heb ik de juiste normen en waarden?
Een paar jaar geleden had ik een nogal vreemd vriendje. Nou ja, even terugblikkend op mijn relatie-cv – sectie voormalige partners – was dit bepaald geen uitzondering. Toch spande deze jongen wel de kroon. Maandenlang deed hij zich voor als rijke ondernemer die me, ondanks zijn Porsche en BMW, altijd sportief met de fiets kwam opzoeken. Tot ik erachter kwam dat hij (30) bij zijn ouders woonde en de fiets nog moest lenen.
Ja, ja, ik rook nog steeds. Het komt m’n oren en m’n neus uit. Het waren ook even roerige tijden. Dan is het een slecht moment om te stoppen. Terugblikkend op de afgelopen tijd ziet het mij zwart voor ogen. Maar om mijn ogen te sluiten voor al dit leed, gaat me toch even te ver. De kat uit de boom kijken of mijn blikveld vergroten? Je ne c’est pas. Ik moet toch ooit het licht zien. Gelukkig zijn er ook leuke dingen aan de horizon. Een e-mail relatie.
