Het Gouden Glimlachje

Ik sla de advertentiepagina open van het plaatselijke leugenaartje en schiet in de lach bij een merkwaardige advertentie. Een blijde wulpse dame kijkt me verleidelijk aan. Ze staat achter een kleurrijke balie. Boven de balie hangt een groot bord met de tekst ‘Welkom bij Klantenopvangcentrum Het Gouden Glimlachje!’. Onder de schreeuwletters staat nog een kleinere tekst. ‘Oplossingen op maat voor al uw klantvragen én -problemen. Eerste consult gratis. Bel 06-109708605 voor een afspraak.’ Op de balie zie ik een lamp staan in de vorm van een groot hart.

Afscheid

Hoeveel keer heb ik dit jaar een kerk van binnen gezien? In ieder geval heel vaak. Ik heb er de deur plat gelopen. En het was altijd voor een uitvaartplechtigheid. Nog nooit heb ik zo vaak afscheid moeten nemen als afgelopen jaar. Van mensen die ik nooit heb gehoord of gezien. Van heel veel mensen en het jaar is nog niet voorbij.

Vóórvader

Soms weet ik op mijn werk even niet meer hoe ik iets moet uitleggen. Op een poli gynaecologie & verloskunde is nauwelijks nog iets geks te noemen. Toch zit ik soms met een mond vol tanden naar de telefoon te staren met een vol hoofd vol overpeinzingen hoe ik de uitslag van een onderzoek zal overbrengen.

El Bulli

Er is een nieuwe vestiging van El Bulli geopend. In het winkelcentrum bij mij in de buurt. Nadat ik dit bericht had gehoord maakte mijn culinaire brein overuren en is de speekselaanmaak in mijn mond verdubbeld.

1+1= “effe spieken”

Zodra mevrouw X het lokaal binnen waggelt is de aandacht van de klas al weer tot een nulpunt gedaald. Sterker nog, wanneer je een grafiek zou tekenen met daarin de aandacht van de klas uitgezet tegen de tijd zal de lijn nooit boven het nulpunt uitkomen tijdens deze lessen. Ik weet inmiddels dat opletten bij deze les nauwelijks de moeite waard is. Tel daarbij op dat ik zo nu en dan het concentratievermogen van een fruitvliegje heb, en voor je het weet zit ik al weer gebiologeerd naar een vlindertje te staren.