Filosofie wat moet je er mee? Al die dikke boeken vol vage woorden wat heeft het voor zin? Het zijn boeken die door het leven zelf een verband gaan krijgen. Het lezen van een filosofisch werk is een beetje als door een microscoop naar een film kijken. Je ziet maar een klein stukje van het plaatje. Het kan ook moeilijk anders want wanneer je het hele plaatje ineens krijgt vallen de details niet meer op en heeft het plaatje geen zin meer.
Jansen, erevoorzitter en president directeur van een plaatselijke postzegelvereniging, vraagt of ik zin hebt om mee te gaan naar het concert van U2.
Verveeld kijk ik hem aan en vraag of hij met U2, “dat bandje met in eerste aanleg wel wat potentie”, bedoelt.
“Tina, waar liggen de stropdassen?” klonk het luid en duidelijk door de supermarkt. Een jongen stond te blozen bij de kassa. Schichtig keek hij om zich heen of niemand het gehoord had, wat de caissière brulde. Hij schaamde zich tien meter de grond in.
Wij o zo beschaafde mensen in de westerse wereld, halen keer op keer onze schouders op als er doden vallen in Irak en Afghanistan. Alsof een mensenleven in dat deel van de wereld geen waarde heeft. Vrijwel dagelijks worden er onschuldige Palestijnen gedood in de bezette gebieden, maar dit deel van de beschaafde wereld blijft onverschillig. Amerikaanse agressie wordt nooit veroordeeld. Israël mag doden en moorden, maar niemand die de bezetter een halt toeroept.
Op een gewone donderdagmiddag sta ik op een ongewone tijd op -want ik heb er een korte nacht met onderbrekingen opzitten- en ik kijk met mijn nog slaperige hoofd even op nu.nl, want van daaruit vlieg ik met mijn computergestuurde surfplank het internet op.
