spiegelbeeld

Nieuwsgierige vrouwen

‘’Laat me nou’’, mompelde de dronken man die voor mij liep. Ik vroeg mij af tegen wie hij het had, maar het werd al gauw duidelijk.
‘’Moet ik toch weten’’, bromde hij weer. Hij sprak tegen zijn spiegelbeeld in de etalageruit van een modezaak. Dat is nog eens leuk converseren, je krijgt het gehoopte antwoord altijd terug, en nooit geen tegenspraak.

Door klapdoos, geleden

Zusterogen

Ik ben erg ijdel. Misschien niet zo zeer in figuurlijke zin (maak ik mezelf graag ijdel wijs) maar toch vooral wel in letterlijke zin. Ik ben gék op de spiegel. Dat is helaas een eenzijdige liefde. Want de spiegel loves mie not bek. Nope.

Ik vind mezelf lelijk. En vaak geeft de spiegel mij groot gelijk.

Door Anne, geleden

Ontknoping bij café Het Einde

De dagen voorafgaand aan de dag van de ontmoeting in café Het Einde waren gekenmerkt geweest door een voor Niemand ongewoon optimisme. Hij liep over straat onderweg naar zijn afspraak en het was net alsof alles meer kleur had gekregen. Hijzelf ook. Zijn spiegelbeeld had hem de afgelopen dagen voortdurend toegelachen. Nu was het niet alleen de zon die scheen, Niemand was een opmerkelijke verschijning zoals hij door de stad gleed, licht als de zon zelf.

Door Raindog, geleden

Ik vind je lief

‘Ik vind je lief’, klinkt het hol door de lege slaapkamer. Alleen haar stem samen met het eeuwige tikken van de grote klok, die ze ooit van haar oma kreeg, is hoorbaar. Jaren geleden vertrok haar moeders moeder naar hogere sferen, zonder waarschuwing vooraf zoals ze altijd beloofde. ‘Ik ben net als die klok’, zei oma altijd. ‘Ik ga altijd door, niets krijgt mij eronder.’ De klokt tikt nog elke dag de seconden en minuten weg maar oma kwam haar afspraak niet na. Ineens viel ze dood neer en was weg. ‘Ik vind je lief’, zegt ze nog een keer, terwijl ze de vrouw, die zoveel op haar oma lijkt, in de ogen kijkt.

Door Fred, geleden