Wat een volk!
Ze zijn de schrik van elke hoteleigenaar, maar meer nog van de anti-massatoerist. Begrijpelijk, want het is me een volk zeg!
Ze zijn de schrik van elke hoteleigenaar, maar meer nog van de anti-massatoerist. Begrijpelijk, want het is me een volk zeg!
Dondernacht sliep ik nauwelijks. ‘s Avonds hielp ik een vriendin met het verzorgen van haar hond. Die beest was zo mak dat hij zonder er problemen van te maken een supernaald in zijn nek liet schuiven en die rustig liet zitten terwijl ik een halve liter baxter naar beneden liet lopen. Veel heeft het allemaal niet opgebracht want een week later was Point dood. Enfin, zonder die baxter was hij misschien nog sneller gestorven. Wie weet.
Scheiden heeft zo zijn voordelen, je kunt namelijk nog eens trouwen, het liefs met iemand anders dan de voorgaande keer, en je kunt dan ook weer op huwelijksreis. Het mooie aan een huwelijksreis is dat je tijdens je vakantie dan geconfronteerd wordt met extra attenties, van het reisburo en hotel. Terwijl je eigenlijk alleen maar 2 weken in bed wil door brengen om lichaamssappen uit te wisselen.
Ik mompel nog half slapend ‘shona shim’ tegen mijn gastmoeder die mijn zusje probeert te overhalen toch haar rijst op te eten. 45 minuten later sta ik fris gewasen in de straten van zuid-korea, een klein meisje wijst ‘onji kabang'(grote zus, je tas). ik bedank haar en rits mijn rugzak dicht.
Ook dit jaar hadden we weer vakantie
Dit jaar ging de reis in augustus naar Frankrijk en in september naar Duitsland.
Wie kijkt er niet naar uit de welverdiende vakantie na een jaar lang hardwerken?
Maar ook deze medaille heeft twee kanten.